T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2022/1856
Karar No : 2024/314
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü
VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Enerji Dağıtım Anonim Şirketi
VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirketin bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporuna dayanılarak tanzim edilen vergi inceleme raporu uyarınca adına 2018 yılının Ocak ila Mart dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının hesapları üzerinde yapılan inceleme sonucunda bayilerinin otomasyon sistemine casus yazılım kullanarak dışarıdan müdahale ettiği, bayilerin kayıt dışı akaryakıt alım satımı yaptıkları hususunun haklarında düzenlenen vergi tekniği raporları ve Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın soruşturma dosyası ile tespit edildiğinden bahisle kayıt dışı akaryakıtın dağıtıcı firma olan davacıdan alındığı kanısına varıldığı, ancak akaryakıt sektörü bakımından anlaşmalı oldukları dağıtıcı firmalar dışında bayiler herhangi bir yerden kayıtlı veya kayıt dışı akaryakıt satın almaları durumunda yüksek idari para cezalarıyla karşılaşılacağından, bu yönde beyanda bulunulmasının tek başına davacı şirketi kusurlandıramayacağı, öte yandan davacının kaydi ve fiili envanter hesaplarında da herhangi bir olumsuz tespite rastlanılmadığı, casus yazılım kullanmak suretiyle akaryakıt verilerinin silinmesi eylemine ilişkin olarak söz konusu manipülasyon ve müdahale sürecine yardımcı olduğu veya iştirâk ettiği yönünde ya da bayilerinin kayıtlarından silmiş oldukları akaryakıtları yine belgesiz ve kayıt dışı bir biçimde davacıdan almış olduklarına dair somut bir tespitin de bulunmadığının anlaşıldığı olayda varsayıma ve eksik incelemeye dayalı olarak düzenlenen vergi tekniği raporuna dayanılarak yapılan tarhiyatta hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle cezalı vergiler kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı şirketin bir kısım satışları için belge düzenlemediği ve bir kısım alışları için belge almadığının somut olarak saptandığı, bayilerinin akaryakıt pompalarından yapılan satışlarda 1.085.499,66 litre motorin verisinin silindiği, verileri silinen söz konusu satışa konu akaryakıtın temini amacıyla kayıt dışı olarak davacı şirketten motorin alındığının ortaya konulduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 07/02/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.