T.C.
D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas No : 2022/189
Karar No : 2023/1448
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : …
İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, kayıt dışı ikrazatçılık faaliyetinde bulunduğundan bahisle hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu ile takdir komisyonu kararları uyarınca re'sen tarh edilen 2009 yılı gelir vergisi, aynı yılın Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemleri geçici vergiler ve Temmuz ilâ Aralık dönemleri banka muameleleri vergileri ile vergilerin üç katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır.
... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı:
Davacı hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporu'nda yer alan tespitler incelendiğinde, 2009 ilâ 2013 yıllarında POS cihazından para çekimi yapmak suretiyle ikrazatçılık yaptığı açık olan davacının, sadece ifadesi alınan 25 kişinin beyanlarına başvurularak, davacı tarafından belirli firmalara düzenlenen tüm faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığı ve bu faturaların ikrazatçılık faaliyetini perdelemek için düzenlendiği kanaati ile faturalarda yer alan tutar üzerinden ortalama % 2,5 oranında komisyon elde edildiği ve %1 banka komisyonu ödediği kabul edilerek, hangi satışların gerçek hangi satışların ikrazatçılık faaliyetine ilişkin olduğu konusunda somut ve objektif kriterlere dayanan bir ayrım ile yeterli araştırma ve inceleme yapılmaksızın varsayımdan hareketle belirlenen matrah farkı üzerinden yapılan vergi ziyaı cezalı tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmamıştır.
Vergi Mahkemesi bu gerekçeyle vergi ve cezaları kaldırmıştır.
Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dördüncü Dairesinin 30/03/2021 tarih ve E:2016/15570, K:2021/1905 sayılı kararı:
Uyuşmazlık konusu olayda, tarafların ifadelerinden ve banka hesap hareketlerinin incelenmesinden ikrazatçılık faaliyetinde bulunduğu anlaşılan davacı adına davalı idare tarafından tespit edilen matrah ve bu matrah üzerinden yapılan tarhiyatlar yerinde olup, aksi yönde verilen Vergi Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.
Diğer taraftan yeniden verilecek kararda, geçici vergi aslı yönünden ayrıca değerlendirme yapılması, geçici vergilere bağlı olarak kesilen vergi ziyaı cezasının üç kat yerine bir kat olarak uygulanmasının hakkaniyete uygun olacağının göz önünde bulundurulması gerekmektedir.
Daire bu gerekçeyle Vergi Mahkemesi kararını bozmuştur.
... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararı:
Vergi Mahkemesi, ilk kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçeyle ısrar etmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı adına yapılan vergi ziyaı cezalı tarhiyatın hukuka uygun olduğu ve ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyizen incelenen ısrar kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
MADDİ OLAY:
Davacı 12/10/2015 tarihli dava dilekçesinde ikametgah adresini "… Mah. … Sok. No… Yenimahalle/Ankara" olarak belirtmiştir. UYAP ortamında yapılan MERNİS (Yurt içi) Adres Bilgisi sorgulamasında, davacının MERNİS adresinin 30/03/2015 ila 25/04/2018 tarihleri arasında "… Mah. ... Sok. No:… Yenimahalle/Ankara" olduğu, 25/04/2018 tarihinden itibaren ise "… Mah. … Sok. No:… Yenimahalle/Ankara" olduğu anlaşılmaktadır.
Mahkemece 03/03/2016 tarihinde verilen ilk karar ile davalı idarenin temyiz dilekçesi, davacının dava dilekçesinde beyan ettiği adreste tebliğ edilmiştir.
Danıştay Dördüncü Dairesinin 30/03/2021 tarihli bozma kararı 09/07/2021 tarihinde davacının dava dilekçesinde beyan ettiği adrese tebliğe çıkarılmış, ancak adreste tanınmadığı şerhi düşülerek iade edilmiştir. Bunun üzerine 31/07/2021 tarihinde yine aynı adrese tebliğe çıkarılmış ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi gereği tebliğ evrakının bir nüshasının muhatabın adresinin kapısına asılarak tebliğ edildiğine dair şerh düşülerek tebliğ edilmiştir.
Danıştay Dördüncü Dairesinin bozma kararı üzerine Mahkemece 29/11/2021 tarihinde verilen ısrar kararı da yine dava dilekçesinde beyan edilen "… Mah. … Sok. No:… Yenimahalle/Ankara" adresinde 16/12/2021 tarihinde tebliğe çıkarılmış, tebliğ alındısına muhatabın taşındığı, mahalle muhtarlığında kaydı olmadığı şerhi düşülerek evrakın iade edilmesi üzerine 31/12/2021 tarihinde aynı adreste 7201 sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca tebliğ edilmiştir.
İLGİLİ MEVZUAT:
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesinde şu kurala yer verilmiştir:
"Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.
(Ek fıkra: 11/1/2011-6099/5 md.) Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.
(Ek: 19/3/2003-4829/5 md.) Muhtar, ihtiyar heyeti azaları, zabıta amir ve memurları
yukarıdaki fıkralar uyarınca kendilerine teslim edilen evrakı kabule mecburdurlar." düzenlemelerine yer verilmiştir.
Aynı Kanun'un 35. maddesinin ilk üç fıkrasında ise şu düzenlemeler yer almaktadır:
"Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır.
(Değişik fıkra: 11/1/2011-6099/9 md.) Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.
(Değişik: 19/3/2003-4829/11 md.) Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır."
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Uyuşmazlıkta, davacının MERNİS adresinin 25/04/2018 tarihinden itibaren "… Mah. … Sok. No:… Yenimahalle/Ankara" olduğu dikkate alındığında, Danıştay Dördüncü Dairesinin 30/03/2021 tarihli bozma kararının 09/07/2021 tarihinde davacının dava dilekçesinde beyan ettiği adrese tebliğe çıkarılması, ancak adreste tanınmadığı şerhi düşülerek iade edilmesi üzerine tebliğ edilecek evrakın, Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca söz konusu tarihlerde güncel MERNİS adresi olan "… Mah. … Sok. No:… Yenimahalle/Ankara" adresinde tebliğe çıkarılması ve tebliğ edilmesi gerekirken, Kanun'un 35. maddesi uyarınca eski adreste yeniden tebliğe çıkarılarak tebliğ edilmesinin Tebligat Kanunu hükümlerine uygun olduğundan söz edilemeyecektir.
Bu nedenle, Danıştay Dördüncü Dairesinin 30/03/2021 tarih ve E:2016/15570, K:2021/1905 sayılı kararının davacının güncel MERNİS adresinde tebliğ edilip, davacıya kararın düzeltilmesini isteme imkanı tanınmak suretiyle dosyanın tekemmül ettirilerek bir karar verilmesi gerekirken, karar düzeltme yoluna başvurma hakkı tanınmadan verilen ısrar kararında hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1- ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararının BOZULMASINA,
2- Yeniden verilecek kararda karşılanacağından, yargılama giderleri hakkında hüküm kurulmasına gerek bulunmadığına,
2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren on beş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/12/2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.