T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2022/19
Karar No : 2022/6168
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü-...
KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Alt Yapı Kazı Harfiyat İnşaat ve Tic. Ltd. Şti.
İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, düzeltme beyannamesi ile kayıtlarından çıkarmış olduğu bir kısım faturaların sahte olduğu, gerçek mal alımları için fatura alınmadığı ve ödemelerin banka kanalıyla yapılmadığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2016/Mart-Mayıs, Ağustos dönemleri için tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen 2,5 kat vergi ziyaı cezası ile 2016 yılı için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. ve mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı adına kesilen vergi ziyaı cezaları yönünden; kanuni süresi geçmekle birlikte vergi incelemesine başlanılmasından önce sahte olduğu ileri sürülen faturaları kayıtlarından çıkaran ve düzeltme beyannamesi veren davacının bu faturalara bağlı indirim hakkından vazgeçtiği, ziyaa uğrattığı vergi için kesilmesi gereken %50 oranında vergi ziyaı cezasının önceden kesilmiş olduğu, bu aşamadan sonra söz konusu faturaların sahte olup olmamasının kesilecek vergi ziyaı cezasının tutarını değiştirmeyeceği anlaşıldığından sahte fatura kullanma nedeniyle fark olarak kesilen ve tekerrür nedeniyle arttırılan dava konusu vergi ziyaı cezalarında hukuka uyarlık görülmediği, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezası yönünden; sahte faturalar içeriği emtiayı, gerçekte faturasız olarak aldığı ileri sürülerek, davacı adına özel usulsüzlük cezası kesilmiş ise de faturayı vermeyen ve almayan mükellefler ile faturası düzenlenmeyen mal alış işlemi saptanarak, somut bilgiler içeren bir tespit bulunmadığından, varsayıma dayalı olarak kesildiği anlaşılan özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık görülmediği, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezası yönünden; davalı idarece sahte olduğu ileri sürülen ve davacı tarafından da sahte olduğu kabul edilerek kayıtlardan çıkarılan faturaların gerçek bir mal alım-satımına dayanmaması nedeniyle fatura bedellerinin öngörülen usule uygun olarak ödenmesi beklenemeyeceğinden davacı adına bir kısım tahsilat ve ödemelerini banka ve finans kurumları aracılığıyla gerçekleştirmediği ileri sürülerek kesilen özel usulsüzlük cezasında da hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davacı adına kesilen vergi ziyaı cezaları ile özel usulsüzlük cezalarının kaldırılmasına karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacının bir kısım mal ve hizmet alışlarını sahte fatura ile belgelendirdiğinin tespit edildiği, sahte faturalar nedeniyle üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatı yapılması gerekirken davacının söz konusu faturaları beyanlarından çıkarması sonucu %50 vergi ziyaı cezalı tahakkuk yapılmış olduğu, fark cezalar için davacı adına ceza ihbarnamesi düzenlendiği, gerçek alışları için fatura almayan ve ödemelerini banka veya benzeri finans kumları aracılığı ile yapmayan davacı adına özel usulsüzlük cezası kesilmesi gerektiği, yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kabulüne ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 05/12/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.