T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2022/2196
Karar No : 2024/440
TEMYİZ EDEN (DAVALI): … Vergi Dairesi Başkanlığı/…
VEKİLİ: Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI): …
İSTEMİN KONUSU: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacının 2014 yılına ait gelir vergisi ve aynı yılın Nisan- Haziran dönemine ait geçici vergi beyannamesini süresinde vermediğinden bahisle sevk edildiği takdir komisyonu kararına dayanılarak adına 2014 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ve Nisan-Haziran dönemi için re‘sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının belirli bir mala özgülenmiş mağazalarda tütün ve tütün ürünleri perakende ticareti faaliyeti ile iştigal etmekte iken 05/05/2014 tarihinde faaliyetini terk ettiği hususu sabit olduğundan belirtilen tarihe kadar sözü edilen faaliyet konusu nedeniyle re'sen vergilendirme yapılması amacıyla takdir komisyonuna sevk edilmesinde hukuka aykırılık bulunmamakla birlikte takdir komisyonunca, gelir vergisi matrahının, 2014 yılı Ocak ila Mart dönemi geçici vergi beyannamesinde yer alan dönem içi elde edilen hasılat ve dönem sonu emtia mevcudu tutarı, Nisan-Haziran dönemi geçici vergi matrahının ise 2014 yılı Ocak ila Mart dönemi geçici vergi beyannamesinde yer alan dönem sonu emtia mevcudu tutarı esas alınmak suretiyle takdir edildiğinin anlaşıldığı olayda davacının ifadesine başvurularak ilgili dönemde alıma konu tutarların belirlenmediği ve vergi incelemesi yapılmadığı görüldüğünden yeterli inceleme ve araştırmaya dayanmadığı sonucuna ulaşılan takdir komisyonu kararı uyarınca yapılan tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu cezalı vergiler kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Dava konusu tarhiyatın mükellefin ilgili dönemlere ait beyannamelerini vermemesinden kaynaklandığı ve hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 12/02/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.