T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2022/2519
Karar No : 2023/4055
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Büyükşehir Belediyesi-…
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : … Pazarlama A.Ş.
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem:Davacı şirket adına, 2015/Ocak ila Kasım dönemleri için ikmalen tarh edilen ilan ve reklam vergisi ile bir kat kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; olayda, davacıya gönderilen ihbarnamede yer alan vergilerin davacının beyanından sonraki bir tarihte ve re'sen yapılan hesaplamalar sonucunda gerçekleştiğinden, re'sen/ikmalen tarhiyat niteliğinde olduğunun açık olduğu, re'sen/ikmalen tarhiyatların ise, ilgiliye ihbarnameyle tebliğ edildiği ve ihbarnamede bulunması gereken unsurların da Yasada teker teker sayıldığı, bu bağlamda, tarhiyatın nedeni, verginin matrahı ve verginin hesaplanma şekli gibi Yasada yer alan zorunlu şartlar bulunmaksızın, sadece belli tutarda verginin tarh edilmesi suretiyle yapılan dava konusu bir kat vergi ziyaı cezalı ilan ve reklam vergisi tarhiyatlarında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, vergi ziyaı cezalı ilan ve reklam vergisinin kaldırılmasına karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi Kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı şirketin yaptığı reklamlar için belediyelerine vermiş oldukları beyannamelerin doğruluğunu tesvik etmek ve vergilendirmeye ilişkin yapılacak işlemlere esas teşkil etmek üzere belediyelerinin sınırları içerisinde yapmış oldukları ilan ve reklam işlerine ait faturaların 15 gün süre verilerek ibrazının istenildiği, Covid-19 sebebiyle idarelerinden 2 ay süre istenilmesine rağmen faturaların ibraz edilmediği, bunun üzerine ilgili döneme ilişkin olarak daha önce davacı tarafından düzenlenen ve belediyelerine sunulan bildirimler esas alınmak suretiyle vergi matrahının hesaplanarak dava konusu ihbarnamenin tebliğ edildiği, 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanununun 13. maddesindeki ilan ve reklam işlerini mutat meslek olarak ifa edenlerin, başkaları adına yaptıkları ilan ve reklamlara ait vergileri mükellefler adına ilgili belediyeye yatırmaktan sorumlu oldukları düzenlemesi gereği, ilan ve reklam işini mutat meslek olarak yapan davacı şirketin, ilan ve reklam vergisini mükellefler adına belediye yatırmaktan sorumlu olduğu, vergi ceza ihbarnamesine konu ilan ve reklam vergisinin 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 29. maddesi uyarınca, davacı tarafından 2015 yılında verilen bildirimler ve beyanname gereği tespit edilen matrah farkı üzerinden tarh ettirildiğinden söz konusu işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Dava konusu vergi ceza ihbarnamesinde, verginin neye göre tahakkuk ettirildiği, nasıl hesaplandığı gösterilmediğinden, ihbarnamede bulunması gerekli unsurları ihtiva etmeyen ihbarname konusu ilan ve reklam vergisi tarhiyatının hukuka aykırı olduğu savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Daire kararında belirtilen gerekçe ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY: Davacı şirket adına, 2015/Ocak ila Kasım dönemleri için ikmalen tarh edilen ilan ve reklam vergisi ile bir kat kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istenilmektedir.
İLGİLİ MEVZUAT:
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3/B maddesinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, 29. maddesinde, her ne şekilde olursa olsun bir vergi tarh edildikten sonra bu vergiye müteallik olarak meydana çıkan ve defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak miktarı tespit olunan bir matrah veya matrah farkı üzerinden alınacak verginin ikmalen tarh olunacağı, 34.maddesinde, ikmalen ve re'sen tarh edilen vergilerin ihbarname ile ilgililere bildirileceği, 134. maddesinde, vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak tespit etmek ve sağlamak olduğu düzenlemelerine yer verilmiştir.
2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 12. maddesinde, Belediye sınırları ile mücavir alanları içinde yapılan her türlü İlan ve reklamın ilan ve reklam vergisine tabi olduğu, "Mükellef ve sorumlu" başlıklı 13. maddesinde, ilan ve reklam vergisinin mükellefinin, yurt dışından gönderilen ilan ve reklamlar dahil olmak üzere, ilan ve reklamı kendi adına yapan veya yaptıran gerçek veya tüzel kişiler olduğu, ilan ve reklam işlerini mutat meslek olarak ifa edenler, başkaları adına yaptıkları ilan ve reklamlara ait vergileri mükellefler adına ilgili belediyeye yatırmaktan sorumlu olduğu, 15. maddesinde ise, ilan ve reklam vergisinin tarifeye göre alınacağı, ışıklı veya projeksiyonlu ilân ve reklamlardan her metrekare için yıllık olarak: en az 30,00-TL en fazla 150,00-TL ilan ve reklam vergisi alınacağı, metre kare üzerinden yapılan hesaplamalarda, yarım metreye kadar olan kesirlerin, yarım metrekareye, yarım metrekareyi aşanların ise tam metre kareye tamamlanacağı, ilan ve reklam süresi 6 aydan az olursa vergi miktarının yarısının alınacağı, 6 ayı geçen sürelerin 1 yıl sayılacağı hükme bağlanmıştır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Dosyanın, davacıya ait Danıştay Dokuzuncu Dairesi'nin E:2023/71,72 sayılı dosyalarındaki bilgi ve belgeler ile birlikte incelenmesinden; davacı şirketin Ankara Büyükşehir Belediyesi sınırları içindeki kent mobilyalarının kiralanması ve bu alanlara ilan ve reklam asma hakkına ilişkin, 12/06/2014 tarihinde yapılan Kent Mobilyalarına Reklam Asma Hakkı İhalesini kazanması üzerine davalı idare ile sözleşme imzaladığı, ilan ve reklam işini mutat meslek olarak yapan davacı şirketin 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 13. maddesi gereği, başkaları adına yaptığı ilan ve reklamlara ait vergileri mükellefler adına ilgili belediyeye yatırmaktan sorumlu olması sebebiyle, ilan ve reklamları yaptıran her bir mükelleften, her bir ilan ve reklam için kullanılan birim alana bağlı olarak tarifede 6 aydan kısa süreli kullanımlar için öngörülen tutarda vergi kesip beyanname vermek suretiyle davalı idareye beyan edip ödemesi gerekirken, verginin mükellefiymiş gibi, ilan ve reklam yapılan alanlar üzerinde tüm yıl boyunca tek bir reklam yapılmış gibi hesaplayarak beyan ettiği vergiyi eksik tahakkuk ettirmek suretiyle ödediğinin tespit edilmesi üzerine, davacı şirketten, vergilendirmeye ilişkin yapılacak işlemlere esas teşkil etmek üzere belediyelerinin sınırları içerisinde yapmış oldukları ilan ve reklam işlerine ait faturaların 15 gün süre verilerek ibrazının istenildiği ancak Covid-19 sebebiyle 2 ay süre talep edilmesine rağmen faturaların ibraz edilmediği, bunun üzerine ilgili döneme ilişkin olarak daha önce davacı tarafından davalı belediyeye yapılan reklam alanlarına ilişkin bildirimler esas alınmak suretiyle hesaplanarak, 2015 yılına ilişkin olarak verilen beyannameye göre tarh edilen verginin çıkartılması sonucu bulunan matrah farkı üzerinden 213 sayılı Kanunun 29. maddesi uyarınca ikmalen tarhiyat yapıldığı anlaşılmıştır.
Olayda, Bölge İdare Mahkemesince, dava konusu ihbarnamede tarhiyatın nedeni, verginin matrahı ve verginin hesaplanma şekli gibi Yasada yer alan zorunlu şartlar bulunmaksızın, sadece belli tutarda verginin tarh edilmesi suretiyle yapılan dava konusu bir kat vergi ziyaı cezalı ilan ve reklam vergisi tarhiyatında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü yolunda verilen Vergi Mahkemesi kararına karşı davalı tarafından yapılan istinaf isteminin reddine karar verilmiş ise de; ilan ve reklam vergisine konu ihbarnamede tarhiyatın nedeni olarak, 213 sayılı Kanunun 29. maddesi uyarınca tespit olunan matrah farkı üzerinden yapılan ikmalen tarh ve 341. maddede yazılan hallerle vergi ziyaına sebebiyet verilmesi olduğunun belirtildiği, öte yandan, davacıya ait Danıştay Dokuzuncu Dairesi'nin E:2023/71,72 sayılı dosyalarında, davalı belediyece, davacı şirket tarafından daha önce ilan ve reklamlara ilişkin yapılan bildirimler esas alınmak suretiyle ihbarnamede yer alan ilan ve reklam vergisi tarhiyatının hesaplanmasına ilişkin excel tablolarının anılan dosyalara ibraz edildiği ve tablolarda dava konusu dönemlerde hangi tarih aralıklarında, hangi mükelleflere ait, hangi reklamları, kaç adet ve hangi tür kent mobilyası kullanılarak, ne kadar süreyle ilan ve reklam yayınlandığının tek tek belirtilmesi suretiyle kullanılan reklam alanlarının toplam m2'sinin hesaplandığı ve yapılan reklamlar 6 aydan kısa süreli olduğu için de hesaplanan verginin yarısının tarh ettirildiğinin belirtildiği görüldüğünden, işbu dava konusu ihbarnamede yer alan 2015 yılı ilan ve reklam vergisi tarhiyatına ilişkin davalı idare tarafından yapılmış olan hesaplamaları gösterir bilgi ve belgelerin bulunup bulunmadığının araştırılması ve hesaplamaları gösterir belgelerin bulunması durumunda da işin esasının incelenmesi suretiyle karar verilmesi gerektiğinden, Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerekmektedir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
Davalının temyiz isteminin kabulüne,
… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının BOZULMASINA,
Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesine, 26/10/2023 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.