T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2022/2698
Karar No : 2022/3653
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : … Gayrimenkul Hizmetleri Anonim Şirketi
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 10. maddesinin 1. fıkrasının (ı) bendi uyarınca nakdi sermaye artırımına yönelik olarak hesaplanan tutarın kurum kazancından indirilmesi gerektiği ihtirazi kaydıyla verilen kurumlar vergisi beyannamesi üzerine ihtirazi kayıt kabul edilmeyerek 2020 yılı için fazladan tahakkuk edilen kurumlar vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Uyuşmazlığın davacı şirketin 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 10. maddesinin 1. fıkrasının (ı) bendinde yer alan nakdi sermaye artırımından kaynaklı faiz indiriminden faydalanıp faydalanamayacağına ilişkin olduğu olayda, 26/06/2015 tarih ve 7910 sayılı Bakanlar Kurulu Kararına ve 1 seri nolu Kurumlar Vergisi Genel Tebliğinin 10.6.4.2. bölümlerine atıf yapılmak suretiyle davacı için düzenlenen … tarih ve … sayılı özelgede, indirim konusu yapılmak istenilen gelirlerin pasif nitelikli gelirler olarak değerlendirilmesi suretiyle kabul edilmeyeceği belirtilmiş ise de anılan Bakanlar Kurulu Kararında faaliyeti dışında gelir elde eden mükelleflerden bahsedildiği, davacı şirketin ana sözleşmesinde faaliyet konularından birinin de kira geliri olduğu görüldüğünden elde ettiği kira gelirlerinin pasif nitelikli gelir değil ticari kazanç olarak nitelendirilmesi gerektiği dolayısıyla 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunun ''Diğer indirimler'' başlıklı 10.maddesinde belirtilen şartları sağladığı anlaşıldığından ilgili yıl için tahakkuk eden kurumlar vergisinin ihtirazi kayda konu edilen kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle fazladan tahakkuk eden vergi kaldırılmıştır.
Bölge Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI :7910 sayılı Bakanlar Kurulu Kararında, gelirlerinin %25 veya fazlasının şirket faaliyeti ile orantılı sermaye, organizasyon ve personel istihdamı suretiyle yürütülen ticari, zirai ve serbest meslek faaliyeti dışındaki faiz, kar payı, kira, lisans ücreti gibi pasif nitelikteki gelirlerden oluşması halinde nakdi sermaye artırımından kaynaklanan faiz indiriminin %0 olarak belirlendiği dolayısıyla davacının indirim konusu yaptığı gelir pasif nitelikli gelir olduğundan adına yapılan tahakkukta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Gayrimenkul alım ve satımı, kiralama ve inşaat hizmetleri alanında faaliyet yürüttükleri, mevcut faaliyet gelirlerinin tamamının kira gelirinden oluştuğu ve kiralama hizmetinin şirket faaliyeti ile orantılı sermaye, organizasyon ve personel istihdamı suretiyle yürütüldüğü dolayısıyla ana faaliyet kapsamında elde edilen kira gelirinin de ticari kazanç niteliğinde olduğu belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine,10/10/2022 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.