T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2022/3190
Karar No : 2022/4437
TEMYİZ EDEN (DAVALI): … Belediye Başkanlığı
VEKİLİ: Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI): …
VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN ÖZETİ : … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ: Davacının, maliki ve hissedarı olduğu taşınmazlara ilişkin olarak 2014/Şubat ila 2019/Ocak dönemleri için ödediği emlak vergileri ile bunlara ait taşınmaz kültür varlıklarının korunması katkı payları ve gecikme zamlarının iadesi istemiyle yapılan düzeltme-şikayet başvurusunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali ve ödenen toplam 180.444,16-TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte iadesine karar verilmesi istemiyle açılan davayı kabul eden ... Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yönelik davalı istinaf başvurusu … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla reddedilmiştir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu gereğince ilk inceleme ile görevli Tetkik Hakimi …'in açıklamaları dinlendikten ve temyiz dilekçesi ile ekleri incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinin birinci fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddenin devamında bentler halinde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği hüküm altına alınmış, (b) bendinde ise konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlere karşı açılan davalar hakkında bölge idare mahkemesinin istinaf yoluyla yapılan başvurular üzerine verdikleri kararların, temyiz edilebileceği düzenlenmiştir.
2577 Kanun'un Ek 1. maddesinde bu Kanun'da öngörülen parasal sınırların; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı belirtilmiştir.
2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinin (b) bendinde sayılan konusu yüz bin Türk Lirasını aşmayan davalar ve konusu belli parayı içermeyen davalar hakkında vergi mahkemelerince verilen kararlara karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine bölge idare mahkemelerince verilen kararlar kesinleşeceğinden, bu kararların temyiz istemine konu yapılmayacağı açıktır.
Bu nedenle konusu Kanun'da belirtilen sınırın altında kalan 180.444,16-TL tutarındaki 2014 Şubat ilâ 2019 Ocak dönemlerine ilişkin emlak vergisi ile taşınmaz kültür varlıklarının korunması katkı paylı ve gecikme zammının iadesi istemiyle davalı idareye yapılan düzeltme-şikayet başvurusunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali ve ödenen tutarın faiziyle birlikte iadesine karar verilmesi istemiyle açılan davayı kabul eden ... Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına karşı davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusunu reddeden … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının bozulması istemiyle yapılan temyiz başvurusunun incelenme olanağı bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Davalının temyiz isteminin İNCELENMEKSİZİN REDDİNE,
2. Temyiz isteminde bulunandan … TL maktu harç alınmasına,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48'inci maddesinin 7'nci fıkrası uyarınca, 29/09/2022 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.