T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2022/3445
Karar No : 2023/394
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
VEKİLİ : Av…
KARŞI TARAF (DAVACI) : …
İSTEMİN KONUSU : …. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı tarafından, … A.Ş. ile imzalanan bireysel emeklilik poliçesinin sona erdirilmesi sonrasında elde edilen irat tutarı üzerinden vergi stopajı yapılması gerekirken Türkiye Noterler Birliği yardım sandığından aktarılan tutar üzerinden yapılan 36.150,25 TL tutarındaki gelir (stopaj) vergisi tutarının kesinti tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte iadesi istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesince verilen kararda; 4632 sayılı Kanun'un istisna hükmüne ilişkin şartları taşıdığı anlaşılan davacıya, yapılan ödemeden tevkifat yapılmaması gerektiği sonucuna ulaşıldığı ve aksi yönde tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığından, tahakkuk işleminin iptali ile 36.150,25 TL tutarındaki gelir (stopaj) vergisi tutarının kesinti tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte iadesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davalı idare tarafından, davacının Noterler Birliği Yardımlaşma ve Emeklilik Sandığı'ndan, Bireysel Emeklilik Sistemine aktardığı tutarın katkı payı olduğu ve aktarılan tutarın sadece erken ayrılma halinde vergilendirilebileceği iddiasının hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmiştir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. Dosyanın anılan Vergi Mahkemesine gönderilmesine,
5. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş (15) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31/01/2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.