T.C.
D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas No : 2022/3795
Karar No : 2023/218
TEMYİZ EDEN (DAVACI): …
VEKİLİ: Av. …
KARŞI TARAF (DAVALILAR):
1- …
VEKİLİ: Hukuk ve Mevzuat Genel Müdür V. …
2- … Bakanlığı
VEKİLİ: Av. …
3- … A.Ş. Genel Müdürlüğü
VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN KONUSU: Danıştay Onikinci Dairesinin 17/11/2021 tarih ve E:2018/3797, K:2021/5888 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: … A.Ş. Genel Müdürlüğünde Genel Müdür ve Yönetim Kurulu Başkanı olarak görev yaptıktan sonra emekli olan davacıya fazla ödeme yapıldığından bahisle 33.430,22 TL'nin borç çıkarılmasına ilişkin … A.Ş. Genel Müdürlüğünün … tarih ve … sayılı işlemi ile dayanağı olan ... tarihli ... sayılı Yüksek Planlama Kurulu Kararı'nın birinci paragrafında yer alan, “yönetim kurulu başkanına bu ücretin iki katı ibarelerinin 18/07/2017 tarihli ve 2017/T-7 sayılı Kurul Kararının Resmî Gazete’de yayımı tarihinden itibaren yürürlüğe girmesine" ibaresi ile ikinci paragrafında yer alan "kamu iktisadi teşebbüsleri" ibaresinin iptaline karar verilmesi istenilmiştir.
Daire kararının özeti: Danıştay Onikinci Dairesinin 17/11/2021 tarih ve E:2018/3797, K:2021/5888 sayılı kararıyla;
Davalı idarelerin usule ilişkin itirazları yerinde görülmeyerek işin esasına geçilmiş,
Dava konusu 14/10/2017 tarih ve 30210 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 12/10/2017 tarih ve 2017/T-12 sayılı Yüksek Planlama Kurulu Kararı yönünden;
21/07/2017 tarih ve 30130 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Kamu İktisadi Teşebbüsleri ve bağlı ortaklıkları ve iştiraklerinin yönetim kurulu başkan ve üyeleri, denetim tasfiye kurulu üyeleri ve denetçilerine 2016 ve 2017 yıllarında uygulanacak ücretlerin tespitine ilişkin 18/07/2017 tarih ve 2017/T-7 sayılı Yüksek Planlama Kurulu kararının, 01/01/2016 tarihinden geçerli olmak üzere uygulanacağı, daha sonra 14/10/2017 tarih ve 30210 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 12/10/2017 tarih ve 2017/T-12 sayılı Yüksek Planlama Kurulu kararıyla da, "yönetim kurulu başkanına bu ücretin iki katı" şeklindeki ibarenin 18/07/2017 tarih ve 2017/T-7 sayılı Kurul Kararının Resmi Gazete'de yayımı tarihinden itibaren yürürlüğe gireceğinin kararlaştırıldığı ve yapılan ücret artışının uygulama başlangıcının yeniden belirlendiği; anılan kararın ikinci paragrafında yer alan düzenleme ile, 01/01/2016 ilâ 21/07/2017 tarihleri arasında kamu iktisadi teşebbüslerinin yönetim kurulu başkanına 2.729,00 TL ücret ödeneceğinin kararlaştırıldığı, bu düzenleme ile özelleştirme kapsam ve programında bulunup kamu payı %50'nin üzerinde olan kuruluşlar dahil kamu iktisadi teşebbüsleri ve bağlı ortaklıklarda ilgili dönemde yönetim kurulu başkanlarına ne kadar ücret ödeneceğinin belirlendiği, hangi kamu kurumunda, hangi personele ne kadar ücret ödeneceği, ne kadar artış yapılacağı ve artışın hangi tarihte uygulanacağı hususları idarenin takdir yetkisinde olduğundan, dava konusu düzenlemelerde üst hukuk normlarına ve hukuka aykırılık görülmediği,
Dava konusu davacı adına geriye dönük olarak borç çıkarmasına ilişkin bireysel işlem yönünden;
İdari işlemin icrai (yürütülebilir) nitelikte olması için ilgililerin hukuksal durumunu değiştirmesi, ilgilileri hukuksal yönden etkilemesi gerektiği, idari işlemin icrailik unsuru değerlendirilirken işlemin "kesin" ve "nihai" olması hususları üzerinde de durulması gerektiğinin açık olduğu,
Danıştay yerleşik içtihatlarında, kesin ve yürütülmesi zorunlu, idari davaya konu edilebilecek işlemlerin, idarenin kamu gücüne dayanarak, tek yanlı irade beyanıyla tesis ettikleri, hukuk düzeninde değişiklik yapan, başka bir deyişle ilgililerin hukukunu etkileyen işlemler olduğunun kabul edildiği,
Uyuşmazlık konusu işlemin, davalı idarece fazla ödendiği ileri sürülen 33.430,22 TL'nin rızaen ve sulhen tahsilinin sağlanmasına yönelik olduğu, bu hâliyle işlemin bildirim mahiyeti taşıdığı, davacının hukuki durumunda bir değişiklik meydana getirmediği sonucuna ulaşıldığı gerekçesiyle, dava konusu 12/10/2017 tarih ve 2017/T-12 sayılı Yüksek Planlama Kurulu Kararı'nın 1. paragrafından yer alan "yönetim kurulu başkanına bu ücretin iki katı ibarelerinin 18/07/2017 tarih ve 2017/T-7 sayılı Yüksek Planlama Kurulu kararının Resmi Gazete’de yayımı tarihinde yürürlüğe girmesine” ibaresi ile ikinci paragrafında yer alan “kamu iktisadi teşebbüsleri” ibaresi yönünden davanın esastan reddine, davacı adına geriye dönük borç çıkarılmasına ilişkin davalı idarelerden … A.Ş. Genel Müdürlüğünün … tarih ve … sayılı işlemi yönünden ise davanın incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından, ücret ödemelerinde herhangi bir dahlinin bulunmadığı, 01/01/2016 tarihinden itibaren Yüksek Planlama Kurulu kararı uyarınca farkın ödendiği, 18/07/2017 tarih ve 2017/T-7 sayılı Yüksek Planlama Kurulu kararıyla ödenen ve dolayısıyla elde edilmiş olan kazanılmış hakkın ihlal edildiği, takdir yetkisinin temel hukuk kaidelerine ve hakkaniyete uygun olarak kullanılması gerektiği, Yüksek Planlama Kurulu kararının makul bir gerekçe olmaksızın keyfi alındığı, dava konusu bireysel ve idari bir işlem olan borç çıkarmanın idari yargı merciince incelenmesi ve Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulunun 22/12/1973 tarih ve E:1968/8, K:1973/14 sayılı kararı uyarınca iptali gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI: Davalı idareler tarafından, Danıştay Onikinci Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname uyarınca Yüksek Planlama Kurulu kararıyla iki katı tutarında belirlenen ücretin davacıya ödenmesinden sonra, alınan ikinci bir Yüksek Planlama Kurulu kararıyla yeniden bir katı tutarında belirlenmek suretiyle geri alınmasına yönelik yapılan düzenlemeden ve bu düzenleme nedeniyle ödenen tutarın geri istenilmesinden kaynaklanmaktadır.
Kanun koyucu tarafından idareye tanınan düzenleme yetkisinin, başta kamu yararı olmak üzere hizmet gereklerine, hukuk devleti, hukuk güvenliği ve kazanılmış haklara riayet ilkelerine uygun olarak kullanılması gerekmektedir.
Uygulanmak üzere yürürlüğe konulan ve ilgilisine yarar sağlayan dava konusu düzenlemenin, idarece haklı bir sebep gösterilmeksizin geçmişe yönelik olarak ortadan kaldırıldığı dikkate alındığında, dava konusu düzenlemenin “yönetim kurulu başkanına bu ücretin iki katı ibarelerinin 18/07/2017 tarihli ve 2017/T-7 sayılı Kurul Kararının Resmî Gazete’de yayımı tarihinden itibaren yürürlüğe girmesine" ilişkin kısmının bu haliyle sebep unsuru yönünden yukarıda belirtilen ilkelere uymadığı görülmüştür.
Dava konusu bireysel işleme gelince,
Davalı … A.Ş. Genel Müdürlüğü tarafından fazla ödeme yapıldığından bahisle söz konusu tutarın tahsiline ilişkin olarak tesis edilen idari işlemin, fazla veya hatalı ödeme olup olmadığının dolayısıyla hata hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağı hususunundaki uyuşmazlığın da idari yargıya ilişkin norm ve içtihatlara göre giderilmesi gerekmektedir.
Uyuşmazlık Mahkemesinin hüküm uyuşmazlığına ilişkin olarak verdiği … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı uyarınca, fazla ödenen ücretin ilgilisinden geri istenilmesine ilişkin idari işlemin hukuka uygunluğunun idare mahkemesince saptanması gerekliliği dikkate alındığında, uyuşmazlığın esasına girilerek karar verilmesi gerekirken, davanın bu kısmının incelenmeksizin reddi yolunda verilen Daire kararının bu kısmında ise usul yönünden hukuki isabet görülmemiştir.
Öte yandan, uyuşmazlığın fazla ödenen ücretin ilgilisinden geri istenilmesine ilişkin kısmı ile ilgili olarak davalı idare tarafından adli yargı yoluna başvurulması durumunda, adli yargı merciince yine idari yargıya ilişkin mevzuat uygulanmak suretiyle giderileceği de açıktır.
Açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin kısmen reddi ile, dava konusu Yüksek Planlama Kurulu Kararı'nın ikinci paragrafında yer alan "kamu iktisadi teşebbüsleri" ibaresi yönünden davanın reddine ilişkin kısmının onanması; temyiz isteminin kısmen kabulü ile Daire kararının davacıya borç çıkarılmasına ilişkin bireysel işlem ile dayanağı olan Yüksek Planlama Kurulu Kararı'nın birinci paragrafında yer alan “yönetim kurulu başkanına bu ücretin iki katı ibarelerinin 18/07/2017 tarihli ve 2017/T-7 sayılı Kurul Kararının Resmî Gazete’de yayımı tarihinden itibaren yürürlüğe girmesine" ibaresine ilişkin kısmının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin reddine,
2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kısmen esastan, kısmen incelenmeksizin reddine ilişkin Danıştay Onikinci Dairesinin temyize konu 17/11/2021 tarih ve E:2018/3797, K:2021/5888 sayılı kararının ONANMASINA,
3. Kesin olarak, 09/02/2023 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.
KARŞI OY X- Dava, … A.Ş. Genel Müdürlüğünde Genel Müdür ve Yönetim Kurulu Başkanı olarak görev yaptıktan sonra emekli olan davacıya fazla ödeme yapıldığından bahisle 33.430,22 TL'nin borç çıkarılmasına ilişkin … A.Ş. Genel Müdürlüğünün .. tarih ve … sayılı işlemi ile dayanağı olan 12/10/2017 tarihli 2017/T-12 sayılı Yüksek Planlama Kurulu Kararı'nın birinci paragrafında yer alan “yönetim kurulu başkanına bu ücretin iki katı ibarelerinin 18/07/2017 tarihli ve 2017/T-7 sayılı Kurul Kararının Resmî Gazete’de yayımı tarihinden itibaren yürürlüğe girmesine" ibaresi ile ikinci paragrafında yer alan "kamu iktisadi teşebbüsleri" ibaresinin iptaline karar verilmesi istemiyle açılmıştır.
399 sayılı Kamu İktisadi Teşebbüsleri Personel Rejiminin Düzenlenmesi ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Bazı Maddelerinin Yürürlükten Kaldırılmasına Dair Kanun Hükmünde Kararname'nin "Çeşitli Kurul Başkan ve Üyelerinin Ücretleri" başlıklı 34. maddesinin (a) bendinin dava konusu kurul kararının alındığı tarih itibarıyla yürürlükteki şeklinde; "Teşebbüslerde, bağlı ortaklıklarda ve bunları temsilen iştiraklerde teşebbüs mensupları ile kamu görevlilerinden ve dışarıdan atanan veya seçilen bütün yönetim ve danışma kurulu başkan ve üyeleri, denetçi ve tasfiye kurulu üyelerine, her yıl Yüksek Planlama Kurulu’nca belirlenen miktarda aylık ücret ve diğer ödemeler yapılabilir." hükmü yer almıştır.
Bu hüküm uyarınca 21/07/2017 tarih ve 30130 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 18/07/2017 tarih ve 2017/T-7 sayılı Yüksek Planlama Kurulu kararı ile 01/01/2016 tarihinden geçerli olmak üzere özelleştirme kapsam ve programında bulunup kamu payı %50’nin üzerinde olan kuruluşlar dâhil kamu iktisadi teşebbüsleri ve bağlı ortaklıklarının yönetim kurulu üyelerine 2.729,00 TL, yönetim kurulu başkanına bu ücretin iki katı tutarında net aylık ücret verileceği kararlaştırılmıştır.
Davacıya, anılan karar gereği aynı gün 33.430,22 TL ödeme yapılmıştır.
14/10/2017 tarih ve 30210 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Dava konusu 12/10/2017 tarih 2017/T-12 sayılı Yüksek Planlama Kurulu kararı ile yönetim kurulu başkanı için bir önceki Yüksek Planlama Kurulu kararıyla (18/07/2017 tarihli) öngörülen 2.729,00 TL'nin iki katı tutarındaki ücret, 01/01/2016 tarihinden itibaren 14/08/2017 tarihleri arasında 18/07/2017 tarih ve 2017/T-7 sayılı Kurul Kararının Resmi Gazete'de yayımı tarihine kadar uygulanmak üzere, geriye dönük olarak karar verilmekle birlikte, "iki katı" olan ücret, "2.729,00 TL" olarak yeniden düzenlenmiştir.
Kamu İktisadi Teşebbüsleri, Türkiye Kalkınma Bankası Anonim Şirketi, İller Bankası Anonim Şirketinde ve PTT Anonim Şirketinde 2016 ve 2017 Yıllarında Uygulanacak Ücretlerin Tespiti hususunda daha önceki yıllarda uygulanacak Yüksek Planlama Kurulu Kararları incelendiğinde, bu Kararlar'ın sadece ilgili yıllarda uygulanmak üzere alındığı ve son kararın bir öncekini yürürlükten kaldırdığı, yürürlük tarihlerinin geriye yürütülerek ilgili yıl başları olarak belirlendiği ve bunun süregelen şekilde devam ettiği görülmüştür.
Dava konusu 12/10/2017 tarihli 2017/T-12 sayılı Yüksek Planlama Kurulu Kararı'nın birinci paragrafında yer alan “yönetim kurulu başkanına bu ücretin iki katı ibarelerinin 18/07/2017 tarihli ve 2017/T-7 sayılı Kurul Kararının Resmî Gazete’de yayımı tarihinden itibaren yürürlüğe girmesine" ibaresine ilişkin kısmı yönünden;
Düzenleyici hukuk kurallarının, yayımı tarihinden itibaren ileriye yönelik olarak yürürlüğe girmesinin genel kural olduğu, geriye yönelik hüküm doğurması için yürürlük tarihinin daha önceki bir tarih olarak belirlenmesi ya da ayrı bir hüküm ile belli bir tarihten sonrasını da kapsayacağı, hangi kamu kurumunda, hangi personele ne kadar ücret ödeneceği, ne kadar artış yapılacağı ve düzenlemelerin hangi tarihte uygulanacağı hususlarında idarenin takdir yetkisi bulunmakla birlikte, bakılan uyuşmazlıkta olduğu gibi ilgilisi lehine yapılan düzenlemenin sonrasında bu lehe düzenlemenin geçmişe yönelik olarak ortadan kaldırılmasının (geri alınmasının) dava konusu edilmesi halinde, düzenleyici işlemin geçmişe yönelik olarak ortadan kaldırılmasını gerektirecek geçerli bir sebebin davalı idarece ortaya konulması gerekmektedir.
Dosyanın incelenmesinden, 18/07/2017 tarih ve 2017/T-7 sayılı Yüksek Planlama Kurulu kararındaki yönetim kurulu başkanı için belirlenen ücretin iki katı tutarında net aylık ücret verileceği şeklindeki düzenlemeden, görülen lüzum üzerine dava konusu 12/10/2017 tarih 2017/T-12 sayılı Yüksek Planlama Kurulu kararı ile geçmişe dönük olarak vazgeçildiği anlaşılmıştır.
Kanun koyucu tarafından idareye tanınan düzenleme yetkisinin, başta kamu yararı olmak üzere hizmet gereklerine, hukuk devleti, hukuk güvenliği ve kazanılmış haklara riayet ilkelerine uygun olarak kullanılması gerekmektedir.
Bu durumda, uygulanmak üzere yürürlüğe konulan ve ilgilisine yarar sağlayan dava konusu düzenlemenin, idarece haklı bir sebep gösterilmeksizin geçmişe yönelik olarak ortadan kaldırıldığı dikkate alındığında, dava konusu düzenlemenin “yönetim kurulu başkanına bu ücretin iki katı ibarelerinin 18/07/2017 tarihli ve 2017/T-7 sayılı Kurul Kararının Resmî Gazete’de yayımı tarihinden itibaren yürürlüğe girmesine" ilişkin kısmının bu haliyle sebep unsuru yönünden yukarıda belirtilen ilkelere uymadığı görülmüştür.
Açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin kısmen kabulü ile temyize konu Daire kararının dava konusu 12/10/2017 tarihli 2017/T-12 sayılı Yüksek Planlama Kurulu Kararı'nın birinci paragrafında yer alan “yönetim kurulu başkanına bu ücretin iki katı ibarelerinin 18/07/2017 tarihli ve 2017/T-7 sayılı Kurul Kararının Resmî Gazete’de yayımı tarihinden itibaren yürürlüğe girmesine" ibaresine ilişkin kısmının bozulması gerektiği oyuyla, kararın bu kısmına katılmıyoruz.
KARŞI OY XX- Dava, … A.Ş. Genel Müdürlüğünde Genel Müdür ve Yönetim Kurulu Başkanı olarak görev yaptıktan sonra emekli olan davacıya fazla ödeme yapıldığından bahisle 33.430,22 TL'nin borç çıkarılmasına ilişkin … A.Ş. Genel Müdürlüğünün … tarih ve … sayılı işlemi ile dayanağı olan 12/10/2017 tarihli 2017/T-12 sayılı Yüksek Planlama Kurulu Kararı'nın birinci paragrafında yer alan, “yönetim kurulu başkanına bu ücretin iki katı ibarelerinin 18/07/2017 tarihli ve 2017/T-7 sayılı Kurul Kararının Resmî Gazete’de yayımı tarihinden itibaren yürürlüğe girmesine" ibaresi ile ikinci paragrafında yer alan "kamu iktisadi teşebbüsleri" ibaresinin iptaline karar verilmesi istemiyle açılmıştır.
399 sayılı Kamu İktisadi Teşebbüsleri Personel Rejiminin Düzenlenmesi ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Bazı Maddelerinin Yürürlükten Kaldırılmasına Dair Kanun Hükmünde Kararname'nin "Çeşitli Kurul Başkan ve Üyelerinin Ücretleri" başlıklı 34. maddesinin (a) bendinin dava konusu kurul kararının alındığı tarih itibarıyla yürürlükteki şeklinde; "Teşebbüslerde, bağlı ortaklıklarda ve bunları temsilen iştiraklerde teşebbüs mensupları ile kamu görevlilerinden ve dışarıdan atanan veya seçilen bütün yönetim ve danışma kurulu başkan ve üyeleri, denetçi ve tasfiye kurulu üyelerine, her yıl Yüksek Planlama Kurulu’nca belirlenen miktarda aylık ücret ve diğer ödemeler yapılabilir." hükmü yer almıştır.
Bu hüküm uyarınca 21/07/2017 tarih ve 30130 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 18/07/2017 tarih ve 2017/T-7 sayılı Yüksek Planlama Kurulu kararı ile 01/01/2016 tarihinden geçerli olmak üzere özelleştirme kapsam ve programında bulunup kamu payı %50’nin üzerinde olan kuruluşlar dâhil kamu iktisadi teşebbüsleri ve bağlı ortaklıklarının yönetim kurulu üyelerine 2.729,00 TL, yönetim kurulu başkanına bu ücretin iki katı tutarında net aylık ücret verileceği kararlaştırılmıştır.
Davacıya, anılan karar gereği aynı gün 33.430,22 TL ödeme yapılmıştır.
Dava konusu 14/10/2017 tarih ve 30210 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 12/10/2017 tarih 2017/T-12 sayılı Yüksek Planlama Kurulu kararı ile yönetim kurulu başkanı için bir önceki Yüksek Planlama Kurulu kararıyla öngörülen 2.729,00 TL'nin iki katı tutarındaki ücret, 01/01/2016 tarihinden 18/07/2917 tarih ve 2017/T-7 sayılı Kurul Kararının Resmi Gazete'de yayımı tarihine kadar uygulanmak üzere, geriye dönük olarak karar verilmekle birlikte, "iki katı" olan ücret, "2.729,00 TL" olarak yeniden düzenlenmiştir.
Bunun üzerine, … A.Ş.'de yönetim kurulu başkanı olarak görev yapmakta iken emekliye ayrılan davacıya 01/01/2016-14/08/2017 tarihleri arasında 33.430,22 TL tutarındaki ücretin fazla ödendiği iddiası ile geri istenilmesine ilişkin … A.Ş. Genel Müdürlüğünün dava konusu işlemi tesis edilmiştir.
Davacıya borç çıkarılmasına ilişkin dava konusu … A.Ş. Genel Müdürlüğünün … tarih ve … sayılı işlemi yönünden;
Kural olarak, idari işlemler tesis edildikleri tarihten ileriye doğru hüküm ve sonuç doğururlar. İdari işlemlerin bazı istisnalar dışında tesis edildikleri tarihten geriye doğru hüküm ve sonuç doğurmayacakları, bireylerin kazanılmış haklarını ortadan kaldıracak şekilde geçmişe yönelik işlem tesisinin hukuka aykırı olduğu hususları yargısal kararlarla ve doktrinde kabul edilmiş idare hukuku prensiplerindendir.
Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname uyarınca Yüksek Planlama Kurulu kararıyla iki katı tutarında belirlenen ücretin davacıya ödenmesinden sonra alınan ikinci bir Yüksek Planlama Kurulu kararıyla yeniden bir katı tutarında belirlenmek suretiyle geri alınması üzerine ödenen tutarın geri istenilmesinden kaynaklandığına göre, davalı … A.Ş. Genel Müdürlüğü tarafından fazla ödeme yapıldığından bahisle söz konusu tutarın tahsiline ilişkin olarak tesis edilen idari işlemin, fazla veya hatalı ödeme olup olmadığı dolayısıyla hata hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda yukarıda yer verilen idari yargıya ilişkin normlar çerçevesinde değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerekmektedir.
Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesinin hüküm uyuşmazlığının giderilmesine yönelik olarak verdiği 20/06/2022 tarih ve E:2022/117, K:2022/388 sayılı kararında; idarece yersiz olarak ödenen denetim tazminatının ilgilisinden geri istenilmesine ilişkin idari işlemin Danıştay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 22/12/1973 tarih ve E:1968/8, K:10973/14 sayılı kararı çerçevesinde çözümlenmesi gerektiğinde tereddüt bulunmadığı belirtilerek, adli yargı mercii tarafından verilen karar kaldırılmıştır.
Öte yandan, uyuşmazlığın fazla ödenen ücretin ilgilisinden geri istenilmesine ilişkin kısmı ile ilgili olarak davalı idare tarafından adli yargı yoluna başvurulması durumunda, adli yargı merciince yine idari yargıya ilişkin mevzuat uygulanmak suretiyle bir karar verileceği de açıktır.
Bu durumda, dava konusu bireysel işlem yönünden uyuşmazlığın esasına girilerek karar verilmesi gerekirken, davacının hukuki durumunda bir değişiklik meydana getirmediği gerekçesiyle davanın bu kısmının incelenmeksizin reddi yolunda verilen Daire kararında hukuki isabet bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin kısmen kabulü ile temyize konu Daire kararının davanın incelenmeksizin reddine ilişkin kısmının bozulması gerektiği oyuyla, kararın bu kısmına katılmıyoruz.