T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2022/3822
Karar No : 2023/3809
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Müdürlüğü-…
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : …
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem:… İnşaat Dayanıklı Tüketim Malları ve Petrol Ürünleri Tic. Ltd. Şti'ne ait vergi borçlarının tahsili amacıyla şirket ortağı sıfatıyla davacı adına düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava konusu ödeme emri içeriğinde yer alan borçların asıl borçlu şirket adına defter belge ibraz etmeme fiili nedeniyle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayandığı, defter belge isteme yazısının şirkete 31/10/2014 tarihinde tebliğ edildiği ve tebliğ tarihinde davacının anılan şirketle hukuki bağının kalmadığı, şirket ve faaliyetleri üzerinde hakları ile denetim ve gözetim imkânı bulunmayan davacıya orantısız bir külfet yüklenemeyeceği, eylemin sonuçlarının şirket ile ilgili yönetici ve ortaklara ait olduğunun açık olduğu ve kusursuz sorumlulukta dahi aranması gereken illiyet bağının somut olayda bulunmadığı anlaşıldığından, defter ve belgelerin ibraz edilmemesi üzerine tarh edilen katma değer vergileri ve kesilen vergi ziyaı cezalarının şirketten tahsil edilememesi nedeniyle şirket ortağı sıfatıyla davacı adına düzenlenen ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince, davacının hisselerini devretmesinin ardından şirketin kanuni temsilcisi tarafından defter ve belgelerin ibraz edilmemesinden sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne kararı verilmiş ise de; davacının hisselerini devretmesinden sonra, ortak olduğu döneme ilişkin defter ve belgelerin ibraz edilmemesinden kaynaklanan vergi borcundan sorumlu olduğu sonucuna varıldığından, bu aşamada dava konusu ödeme emri içeriği alacağın usulüne uygun kesinleştirilip kesinleştirilmediğinin incelenmesinin gerektiği, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu uyarınca, 01/01/2015'den itibaren 1.900,00-190.000-TL arasındaki vergi veya vergi cezasına taalluk ettiği takdirde ilanın, ilgili vergi dairesinin bulunduğu yerin belediye sınırları içinde çıkan bir veya daha fazla gazetede; 190.000,00-TL aşması halinde ilanın, Türkiye genelinde yayın yapan günlük gazetelerden birinde ayrıca yapılacağı, ilan yazısının bir suretinin mükellefin bilinen son adresinin bağlı olduğu muhtarlığa gönderilmesi gerektiği ancak, asıl borçlu şirket adına ilanen tebliğe çalışılan borçlar 190.000-TL'yi aştığı halde sadece ilgili Vergi Dairesi Müdürlüğünün ilan asmaya mahsus tahtasına 13/11/2015 tarihinde asılarak, 15 gün sonra ilan edilmiş sayıldığı, ayrıca Türkiye genelinde yayın yapan günlük gazetelerden birinde ilanen tebliğ edilmediği ve ilan yazısının bir suretinin mükellefin bilinen son adresinin bağlı olduğu muhtarlığa gönderildiğine ilişkin belgenin dosyaya sunulmadığı görüldüğünden, ilanen tebliğin usulüne uygun olmadığı sonucuna varılmış olup, ödeme emri içeriği vergi borçlarının 2011 yılına ilişkin olduğu, söz konusu borçların zamanaşımı süresi içinde en geç 31/12/2016 tarihine kadar ilgililer adına tarh edilerek usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesi gerektiği halde böyle bir tebliğin yapılmadığı, dosyanın takdir komisyona sevki ile kısa bir süreliğine zamanaşımını süresinin durduğu ancak bu durumun alacağın zamanaşımına uğramasına engel olmadığı, dava konusu alacaklar için tarh zamanaşımını kesen bunun dışında herhangi bir sebep de bulunmadığı anlaşıldığından, zamanaşımına uğrayan amme borçlarının tahsili amacıyla davacı adına ortak sıfatıyla düzenlenen ödeme emrinde hukuka uygunluk, mahkeme kararında ise sonucu itibariyle isabetsizlik görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun gerekçeli reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emirlerinin tebliğ edilmesine rağmen vergi borcunun ödenmemesi üzerine yapılan mal varlığı araştırması sonucu vergi borcunu karşılamayacak mal varlığı bulunmadığından, davacı adına usulüne uygun olarak düzenlenen ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın … Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 19/10/2023 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.