T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2022/3939
Karar No : 2024/167
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı/…
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. ..
KARŞI TARAF (DAVACI) : … Otomobil Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU: Danıştay Üçüncü Dairesinin bozma kararına uyulmaksızın ilk kararda ısrar edilerek verilen ve Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca temyiz istemi ısrar hükmü yönünden reddedilen … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirketin, 2011 yılında satışını yaptığı araçların bir kısmı için paravan şirketler aracılığı ile düzenlenen belgelerle özel tüketim vergisini dolayısıyla katma değer vergisi matrahının aşındırması suretiyle hazine kaybına yol açtığı yolunda saptamaları içeren vergi tekniği raporu esas alınarak tanzim olunan takdir komisyonu kararına istinaden 2011 yılının Temmuz ila Kasım dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile aynı yılın Temmuz-Eylül ve Ekim-Aralık dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının araç satışı yaptığı …Otomotiv Dış Ticaret Limited Şirketi hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporundaki tespitlerden bu firmanın araç alım satımını gerçekleştirebilecek gerçek bir ticari faaliyetinin olmadığı, bu kapasitede ekipman, iş yeri ve çalışanın bulunmadığı, satışı yapılan araçların bir kısmının önce üçüncü kişiler adına tescil edildiği ardından da ikinci el olarak satışının gerçekleştirildiği, kayıt ve tescile tabi araçların ilk iktisabında düşük özel tüketim vergisi ödendiği bu suretle özel tüketim vergisine ilişkin matrahın aşındırılmasına yönelik kurulmuş paravan bir firma olduğu, davacı nezdinde yapılan karşıt incelemede düzenlenen vergi inceleme raporu ile araç satışı yaptığı … hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporunda, araç satışlarının gerçekte mükellefe fatura düzenleyen firmalar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, …'in mükellefiyetinin gerçek olmadığı tespit edildiğinden takdir edilen matrah üzerinden yapılan katma değer vergisi tarhiyatının hukuka uygun olduğu, davacı 6736 sayılı 6736 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına İlişkin Kanuna istinaden kurumlar vergisi yönünden matrah artırımında bulunduğundan kurumlar vergisine ilişkin düzenlenen ihbarnamenin terkin edildiği belirtildiğinden, geçici vergi tarhiyatının dayanağının kalmadığı gerekçesiyle üç kat vergi ziyaı cezalı geçici vergi kaldırılmış, üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi yönünden ise dava reddedilmiştir.
Bölge Mahkemesi kararının özeti: Davacının 30/09/2016 tarihli dilekçesi ile 2011 ila 2015 yılları için kurumlar vergisi yönünden matrah artırımı başvurusunda bulunarak 6736 sayılı Yasanın 5. maddesinin 1. bendinin (a) ve (c) fıkraları hükümlerinden yararlandığı, bu sebeple 2011 yılına ilişkin kurumlar vergisi tarhiyatının düzeltme fişiyle terkin edildiği, davacının takdire sevk kararından önce 2011 yılı için kurumlar vergisi yönünden matrah artırımında bulunmasının, 2011 yılı için geçici vergi hesaplanmasına ve tahsiline engel teşkil edeceği, davacı adına matrah artırımına konu gelir unsuru yönünden daha sonra yapılan takdire sevkle geçici vergi yönünden tarhiyat yapılmasına hukuken olanak bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusu reddedilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Paravan şirketler aracılığıyla özel tüketim vergisi ve katma değer vergisi matrahlarının aşındırıldığı saptandığından yapılan tarhiyatın hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 30/01/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.