T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2022/3962
Karar No : 2023/3649
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Müdürlüğü - …
KARŞI TARAF(DAVACI) : … Tarım Hayvancılık İnşaat ve Sanayi A.Ş.
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, aleyhe olan kısmının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura ve müstahsil makbuzu düzenleyerek komisyon geliri elde ettiğinden bahisle hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2018 yılına ilişkin kurumlar vergisi ile tekerrür uygulanarak kesilen 3 kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı hakkında düzenlenen … tarih ve .. sayılı Vergi Tekniği Raporu ile vergi inceleme raporunda yer alan tespitlerin birlikte değerlendirilmesinden, davacının komisyon karşılığı sahte fatura ve müstahsil makbuzu düzenlediği sonucuna varıldığından, dava konusu kurumlar vergisinde ve üç kat kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık görülmediği, dava konusu 2018 yılına ilişkin vergi ziyaı cezasına uygulanan tekerrüre 26/02/2018 tarihinde kesinleşen vergi ziyaı cezasının esas alındığı; ancak tekerrüre esas alınan vergi ziyaı cezasının kesinleşme tarihini takip eden yılın başından başlamak üzere, 01/01/2019 tarihinden itibaren kesilen vergi ziyaı cezalarına uygulanabileceği, dava konusu 2018 hesap döneminde uygulanamayacağı dikkate alındığında, tekerrür hükümlerinin uygulanmasında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, vergi ziyaı cezasının tekerrür uygulanarak artırılan kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf incelemesine konu Vergi Mahkemesi kararının, vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan kısmına ilişkin hüküm fıkrası ile gerekçesinin uygun görüldüğü, davalı idarenin istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenlerin kararın bu kısmını kusurlandıracak nitelikte bulunmadığı; istinaf incelemesine konu Vergi Mahkemesi kararının, dava konusu 2018 yılına ilişkin üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin, sahte fatura ile sahte müstahsil makbuzu bedellerinin %2'si üzerinden hesaplanan kısmına ilişkin hüküm fıkrası ile gerekçesinin hukuka uygun görüldüğü, davacının istinaf dilekçesinde ileri sürülen nedenlerin kararın bu kısımlarını kusurlandıracak nitelikte bulunmadığı; sahte müstahsil makbuzu düzenlenmesi karşılığında elde edilen komisyon gelirinin kararın makbuz bedellerinin %2'sini aşan kısmına ilişkin kısmı bakımından ise; Gelir İdaresi Başkanlığı Denetim ve Uyum Yönetimi Daire Başkanlığının … tarih ve … sayılı yazısında çiftçi kayıt sistemi ve tarımsal ürünlere verilen destek primleri ile çiftçilerin sahte müstahsil makbuzu kullanmalarına ilişkin olarak yapılan açıklamalarda da belirtilen ve belli oranda komisyon gelirinin (%2 gibi) yanında müstahsil makbuzu üzerinden gösterilen kesintiler ile diğer vergisel yükümlülüklerin (%2 stopaj gelir vergisi, %0,2 borsa tescil ücreti, %1 KDV gibi) gerçekten ödeniyor gösterilerek çiftçiden tahsil edildiği kabul edilen yöntemin benimsendiği, söz konusu kesintilerin yanında belli bir komisyon geliri elde edildiği, (Danıştay kararları çerçevesinde) düşünüldüğünde, davacı kurumun yukarıda belirtilen kesintilerin yanında en az %2 oranında da komisyon geliri elde ettiği varsayıldığında, (%2 stopaj gelir vergisi + %2 komisyon geliri + %1 KDV) en az %5 civarında bir komisyon geliri elde ettiğinin ortaya çıktığının belirtildiği, dava konusu cezalı kurumlar vergisi tarhiyatının dayanağı vergi inceleme raporunda da bu husus dikkate alınarak matrah hesaplandığının görüldüğü, sahte müstahsil makbuzu düzenlenmesi karşılığında elde edilen komisyon gelirinin tespitinde uygulanan %3 'lük (%2 stopaj gelir vergisi + %1 KDV) kısmın müstahsil makbuzu düzenlenen çiftçilerden tahsil edildiğine ilişkin somut bir tespit olmadığı gibi vergi tekniği raporunda da belirtildiği üzere bu hususun varsayıma dayandığı sonucuna ulaşıldığından, dava konusu üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin hesaplandığı matrahın, sahte müstahsil makbuzu bedellerinin %3'ü üzerinden hesaplanan kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davalı idarenin istinaf başvurusunun reddine, davacının istinaf başvurusunun kısmen reddine, kısmen kabulüne, Vergi Mahkemesi kararının, dava konusu 2018 yılına ait üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin sahte müstahsil makbuzu bedellerinin %3'ü üzerinden hesaplanan kısmının kaldırılarak bu kısım yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacının düzenlemiş olduğu belgelerin mal hareketine dayanmayan sahte belgeler olduğunun açık olduğu, 213 sayılı Kanun'un 339. maddesinde yer alan "... cezanın kesinleştiği tarihi takip eden yılın başından başlamak üzere..." ibaresinin tekerrürün uygulanacağı iki veya beş yıllık sürenin sona ereceği tarihin tespitiyle ilgili olduğu, ilk fiil için kesilen cezanın kesinleştiği tarihten itibaren takip eden yılın başına kadar olan süre içinde de aynı nev'iden bir ceza kesilmesini gerektiren fiilin işlenmesi durumunda anılan maddeye uygun şekilde cezanın artırımlı olarak uygulanması gerektiği, beş yıllık sürenin sonradan kesilecek cezanın hangi tarihten itibaren kesilmesi gerektiğini belirtmekte olduğu, cezayı gerektiren eylemin ortaya çıktığı dönemin beş yıllık süre içinde olması gerektiğini ifade etmediği, düzenlemede ceza kesilecek döneme ilişkin herhangi bir belirleme yapılmadığı iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ..'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:.. sayılı kararının temyize konu kısmının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın … Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 12/10/2023 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.