T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2022/3970
Karar No : 2022/5894
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü-...
KARŞI TARAF (DAVACI) : ...
VEKİLİ : Av....
İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E... K...sayılı kararının, aleyhe olan kısmının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, bir kısım alış faturasının sahte olduğu ve 2018/Aralık döneminden devreden verginin değiştiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2019/Eylül dönemine ilişkin katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacının kullandığı faturaların sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge olduğu sonucuna varıldığından üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı, vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle arttırılan kısmı yönünden ise, davacı tarafından 2018/Ocak dönemine ilişkin elektronik ortamda kanuni süresinden sonra 02/05/2018 tarihinde verilen katma değer vergisi beyannamesine istinaden (aynı tarihte otomatik olarak tebliğ edilen) kesilen vergi ziyaı cezasının ihtilafsız olarak kesinleşmesi üzerine tekerrür hükümlerinin uygulandığı anlaşıldığından, 2018 yılını takip eden yılın başından itibaren tekrar ceza kesilmesi durumunda tekerrür hükümleri uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davaya konu cezalı tarhiyatın üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı; vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan kısmı yönünden ise, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 339. maddesinde yapılan değişiklikle, artırım tutarı kesinleşen cezadan (kesinleşen birden fazla ceza olması durumunda bunlardan tutar itibarıyla en yükseğinden) fazla olamayacağının öngörüldüğü, cüzi miktardaki kesinleşen cezalar esas alınarak, yüksek tutardaki cezaların tekerrür uygulanmak suretiyle artırılarak, mükelleflerin çok ağır yaptırımlarla karşı karşıya kalmalarının önüne geçilmesini amaçlayan bu Kanun değişikliği failin lehine olduğundan, suçun işlendiği zaman yürürlükte olan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanun hükümlerinin farklı olması halinde, failin lehine olan kanun hükmünün uygulanması gerektiği yönündeki genel ceza hukuki ilkesinin uyuşmazlıkta dikkate alınması gerektiği, olayda, tekerrür dayanağı cezanın 2018 yılında kesinleşen 1,59-TL tutarındaki vergi ziyaı cezası olduğu, 213 sayılı Kanun'un 339. maddesinde yapılan değişiklik sonucunda, dava konusu vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle arttırılan kısmı 1,59-TL'den fazla olamayacağından, uyuşmazlığa konu vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle arttırılan 1,59-TL tutarındaki kısmında hukuka aykırılık, 1,59 TL'yi aşan kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kısmen reddine, kısmen kabulüne, Vergi Mahkemesi kararının vergi ziyaı cezasının tekerrür sebebiyle arttırılan kısmının 1,59-TL'yi aşan tutarına ilişkin kısmının kaldırılmasına, bu husus bakımından davanın kabulüne karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle arttırılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2.... Bölge İdare Mahkemesi Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyize konu kısmının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 24/11/2022 tarihinde, kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.