Danıştay 9. Daire Başkanlığı 2022/4085 E. , 2023/4238 K.
"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2022/4085
Karar No : 2023/4238
TEMYİZ EDENLER: 1-(DAVACI) … Yakıt Nakliye Mobilya İnşaat Tekstil Gıda Tic. ve San. Ltd. Şti.
VEKİLİ : Av. …
2-(DAVALI) … Vergi Dairesi Başkanlığı-…
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU: … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura düzenleyerek komisyon geliri elde ettiğinden bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2017/Ocak-Mart, Nisan-Haziran ve Temmuz-Eylül dönemleri için re’sen tarh edilen kurumlar geçici vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen üç kat vergi ziyası cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; geçici vergi yönünden, 193 sayılı Kanun'un mükerrer 120. maddesi uyarınca mahsup dönemi geçtiğinden terkini gerektiği halde geçici vergi aslının tarh edilmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı; üç kat vergi ziyaı cezası yönünden, davacı adına 2017 yılı için re'sen tarh edilen kurumlar vergisine karşı açılan davada, Mahkemelerinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla davanın reddine karar verildiği, buna göre, geçici verginin yıllık vergiye mahsuben alınan peşin bir vergi olması nedeniyle yol açılan vergi kaybından dolayı geçici vergi üzerinden vergi ziyaı cezası kesilebileceği, ancak, Danıştay'ın yerleşik içtihatları ile geçici verginin yıl sonunda tarh edilecek kurumlar vergisine mahsuben alınan peşin bir vergi olduğu ve beyan edilme şekli dikkate alındığında, geçici vergi üzerinden kesilecek cezanın üç kat değil, bir kat olması gerektiği anlaşıldığından, bir kat vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık, cezanın bir katı aşan kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı; vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanarak artırılan kısmı yönünden, tekerrüre dayanak vergi ziyaı cezasının 23/06/2015 tarihinde kesinleştiği, dolayısıyla 2016 yılının başından itibaren kesilecek vergi ziyaı cezalarında tekerrüre dayanak alınabileceği, bu nedenle dava konusu vergi ziyaı cezasına tekerrür hükümlerinin uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmadığı, ancak tekerrür nedeniyle yapılacak ceza artışının tekerrüre dayanak ceza miktarını aşamayacağına yönelik yasal değişiklik ve tekerrüre dayanak vergi ziyaı cezasının 959,95 TL tutarında olduğu dikkate alındığında, dava konusu vergi ziyaı cezasında tekerrür nedeniyle yapılan artışın 959,95 TL'lik kısmında hukuka aykırılık, 959,95 TL'yi aşan kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, geçici vergi, bir katı aşan vergi ziyaı cezası ve vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan 959,95 TL'yi aşan kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularına konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI:
DAVACININ İDDİALARI: Yapılan alımların gerçek olup olmadığının hiçbir şekilde değerlendirilmediği, hukuki dinlenilme haklarının ihlal edildiği, yoklamalarda faal oldukları, genel esaslara tabi olduklarının bağlı bulundukları vergi dairesi müdürlüğünce de teyit edildiği, adlarına kayıtlı 12 adet araç bulunduğu, nakliyenin bu araçlarla gerçekleştirildiği, karşıt tespitlerin lehlerine olduğu, ödemelerin banka kanalıyla yapıldığı, salt alımlardan hareketle sahte belge düzenleyicisi olarak kabul edilmenin mümkün olmadığı, bunun yargı kararlarıyla sabit olduğu iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
DAVALININ İDDİALARI: Davacının fiili 213 sayılı Kanun'un 359. maddesinde sayılan fiillerden olduğundan, vergi ziyaı cezasının üç kat olarak uygulanması gerektiği iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Öte yandan, Vergi Mahkemesi kararında atıf yapılan karara yönelik istinaf başvurularının reddine ilişkin karar Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 02/11/2023 tarih ve E:2022/4083, K:2023/4236 sayılı kararıyla onanarak kesinleşmiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
Tarafların temyiz istemlerinin reddine,
Davanın, yukarıda özetlenen gerekçeyle kısmen kabulüne, kısmen reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik tarafların istinaf başvurularını reddeden … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
Temyiz isteminde bulunan davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca aleyhe onanan kısım üzerinden hesaplanacak nispi harcın alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 02/11/2023 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.