T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2022/4534
Karar No : 2023/282
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ... İnşaat Taahhüt San. ve Tic. A.Ş.
VEKİLİ : Av…
KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Belediye Başkanlığı-...
VEKİLİ : Av…
İSTEMİN KONUSU : ... ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacıya ait, ... İli ... İlçesi … pafta … ada … parselde gerçekleştirilen proje ile ilgili ödenen 2.664.371,69-TL tutarındaki inşaat ve toprak harcı ile çeşitli ücretlerin yasal faizi ile birlikte iadesi istemiyle yapılan başvurununun reddine dair … tarih ve … sayılı işlemin iptali istemiyle açılan davayı; Danıştay Dokuzuncu Dairesince verilen bozma kararına uyarak yeniden incelemek suretiyle, süre aşımı nedeniyle esasının incelenmesine olanak bulunmadığı gerekçesiyle reddeden ... ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyiz ve karar düzeltme aşamalarından geçerek kesinleşmesi üzerine, yargılamanın yenilenmesi yoluyla kaldırılarak dava konusunun ücrete ilişkin kısmına yönelik davanın görev yönünden reddi ile dosyanın İdare Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Yargılamanın yenilenmesinin bazı ağır yargılama hatalarından ve noksanlıklardan dolayı, maddi anlamda kesin hükmün bertaraf edilmesini ve daha önce kesin hükme bağlanmış bir davayla ilgili olarak yeniden yargılama ve inceleme yapılmasını sağlayan olağanüstü bir kanun yolu olup, Mahkeme kararlarının yargılamanın yenilenmesi yolu ile yeniden incelenmeleri ancak 2577 sayılı Yasa’nın 53.maddesinde yazılı nedenlerden birinin varlığı ile mümkün olduğu, incelenen dosya kapsamından ise, yargılamanın yenilenmesi istenilen Mahkemelerinin kararında yargılamanın yenilenmesi istemine ilişkin sebeplerin mevcut olmadığı anlaşıldığından ve ileri sürülen iddiaların yargılamanın yenilenmesi sebepleri kapsamında değerlendirilmesi mümkün olmadığı gerekçesiyle yargılamanın yenilenmesi isteminin reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Taraflarına ait başka bir dosyada Danıştay Dokuzuncu Dairesi tarafından verilen 02/12/2021 tarih ve E:2018/1694, K:2021/6026 sayılı kararda ücret ile ilgili konuda içtihat değişikliğine gidildiği belirtilerek ücretin vergi mahkemesinin değil genel görevli yargı mercii olan idare mahkemesinin görev alanına girdiği belirtilerek mahkeme kararının bozulduğu, işbu davada görevli olamayan vergi mahkemesi tarafından karar verildiği, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 53. maddesinin 1-c, h fıkralarında belirtilen mahkeme kararına esas olarak alınan bir ilam hükmünün, kesinleşen bir mahkeme kararıyla bozularak ortadan kalkması ile mahkeme tarafından verilen kararının olaydaki durum itibariyle içtihat hükmüne aykırı bir karar verilmiş bulunulması durumunun gerçekleştiği iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
Davacının temyiz isteminin reddine,
... ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:.., K:… sayılı kararının ONANMASINA,
Temyiz isteminde bulunandan ...-TL maktu harç alınmasına,
2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/02/2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.