T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2022/4538
Karar No : 2023/3140
TEMYİZ EDENLER : 1- (DAVACI) : ... Tekstil Pazarlama Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. ...
2- (DAVALI) : ... Bakanlığı adına ... Müdürlüğü
VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına tescilli ... tarih ve ... sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesiyle Mısır menşeli olarak beyan edilen eşyanın, gerçekte Çin Halk Cumhuriyeti menşeli olduğu, beyan edilenden farklı bir gümrük tarife istatistik pozisyonunda yer aldığı ve gözetim uygulamasına tabi olduğundan bahisle ek olarak tahakkuk ettirilen gümrük, ilave gümrük, dampinge karşı vergi ile katma değer vergisine vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararına uymak suretiyle, olayda, davacı adına tescilli beyanname ile ithal edilen eşyanın kontrolünü yapan muayene memurunun beyanname eki EUR.MED dolaşım belgesini incelerken, belgenin üzerinde konsolosluk tasdikinin olduğunu fark ettiği, genel itibariyle EUR.MED belgelerinin konsolosluk tasdikli olarak gelmediğini bildiği, yine genellikle üretici sertifikalarının üzerinde de aynı şekilde konsolosluk tasdikinin bulunmadığı, eşyanın ortalamanın çok üstünde hızlı bir şekilde muayeneye hazırlanmasının da şüphelerini arttırması nedeniyle belgenin doğruluğunun tespiti amacıyla yurt dışı araştırması yapılması yoluna gidildiği, bu kapsamda Mısır yetkili makamlarına yazılan yazı ile belgenin doğruluğunun teyidinin istenildiği, 05/11/2015 tarihli cevabi yazıda ise; bahse konu dolaşım belgesinin yetkili makamlarca düzenlenmediği, belge üzerinde yer alan imza ve mühürün gerçek olmadığı ve EUR.MED dolaşım belgesinin doğruluğunun ve kurallara uygunluğunun onaylanmadığının bildirildiği görülmüş olup, serbest dolaşıma giriş beyannamesinin ihracatçının sunduğu yanlış verilerden dolayı onaylandığının ortaya konulduğu anlaşıldığından, sahte belgeye dayanılarak tercihli tarife uygulamasından yararlanılması sonucu alınmayan %8 oranında gümrük vergisi ve bu verginin matraha ilave edilmesi suretiyle hesaplanan katma değer vergisinin ödenmesi gerektiği açık olduğu, İthalat Rejimi Kararına Ek 2011/2203 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı uyarınca ithal edilen eşyadan "Diğer Ülkeler" sütununda belirtilen %20 oranında ilave gümrük vergisi alınacağı yolundaki düzenleme ile ilave gümrük vergisinin 474 sayılı Gümrük Giriş ve Tarife Cetveli Hakkında Kanun'un 2. maddesi uyarınca Bakanlar Kuruluna verilen yetkiye dayanılarak mevcut gümrük vergisi oranlarında değişiklik yapılması niteliğinde olduğu hususu birlikte değerlendirildiğinde, ithale konu eşyanın Mısır menşeli olmadığının ihracatçı gümrük idaresi nezdinde ortaya konulması nedeniyle işlemin ilave gümrük vergisi ve bu verginin matraha ilavesi suretiyle ek olarak tahakkuk ettirilen katma değer vergisine isabet eden kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin tercihli tarife uygulamasından kaynaklanan gümrük ve ilave gümrük vergileri ile bu vergilerin matraha ilavesi suretiyle ek olarak tahakkuk ettirilen katma değer vergisine isabet eden kısmı yönünden davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI : Davacı tarafından, Mısır yetkili maklamlarınca düzenlenen ve EUR.1 dolaşım belgesinden ayrı olarak da eşyanın menşeini gösteren menşe belgesinin (Certificate of Origin) dosyaya ibraz edildiği, Mısır yetkili makamlarından alınan bilgilerin yeterli olmadığı, gerektiği kadar araştırma ve inceleme yapılmadan tesis edilen işlemin hukuka aykırı olduğu; davalı idarece, tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI : Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.
Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.
Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 17/02/2022 tarih ve E:2019/1367, K:2022/608 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, davacı tarafından dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Öte yandan, usul hukukunda, dava açmakta olduğu gibi kanun yoluna başvurmada da, hukuki yarar bulunmalıdır. Diğer bir ifadeyle, kanun yoluna başvuranın, aleyhine kanun yoluna başvurduğu kararın bozulmasında korunmaya değer bir menfaatinin bulunması gerekir.
Temyiz edilen kararda; Dairemizin 17/02/2022 tarih ve E:2019/1367, K:2022/608 sayılı kısmen bozma kararına uyulmak suretiyle, dava konusu işlemin tercihli tarife uygulamasından kaynaklanan gümrük ve ilave gümrük vergileri ile bu vergilerin matraha ilavesi suretiyle ek olarak tahakkuk ettirilen katma değer vergisine isabet eden kısımları yönünden davanın reddine karar verilmiştir.
Bu durumda, temyizen incelenerek bozulması istenilen kararda davalı idare aleyhine herhangi bir hüküm kurulmadığı, başka bir anlatımla, idarenin hukuki durumunu etkileyecek aleyhine bir kararın bulunmadığı dikkate alındığında, davalı idarenin temyiz isteminin esasının incelenmesine olanak bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3. Davalı idarenin temyiz isteminin İNCELENMEKSİZİN REDDİNE,
4. Hüküm altına alınan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve ... TL'den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, Dairece karara bağlanan harcın mahsubundan sonra, kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
5. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 20/06/2023 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.