T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2022/4562
Karar No : 2023/1248
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Başkanlığı
VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Enerji Üretim ve Tic. Ltd. Şti.
VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararının aleyhe olan kısmının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtımında bulunduğu yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2013/Ekim-Aralık dönemine ilişkin re'sen tarh edilen geçici vergi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Dokuzuncu Dairesince vergi tekniği raporunun tebliğ edilmemesinin esasa etkili şekil hatası olmadığı gerekçesiyle verilen bozma kararına uyarak dosyayı esastan incelemek suretiyle; davacının sermayesinin bir kısmının diğer şirkete verilmesi yani şirketler arası para aktarma durumunun varlığı ve davacı şirketten para aktarılan tarafın grup şirket çatısı altında olduğu yani ilişkili kişi sıfatını taşıdığının ihtilafsız olduğu, ticari amacı kar elde etmek olan bir şirketin, sermayesi ile ticari faaliyetlerde bulunmak yerine bu sermayeyi ortağına kullanmayı tercih ettiği durumlarda, bu kullandırman karşılığında herhangi bir faiz geliri elde edilmemesi iktisadi hayatın gerçekleri ile örtüşmeyeceğinden davacının ilişkili kişi sıfatı taşıyan şirkete finansman hizmeti verdiğinin kabulü gerektiği, bu bakımdan; davacı adına vergiyi doğuran olayın gerçekleştiği, öte yandan; adat hesabında kabul edilen faiz oranının Danıştayın yerleşik içtihatları doğrultusunda T.C. Merkez Bankası reeskont faizi oranları olması ve buna göre adatlandırma yapılması gerektiği, diğer taraftan Gelir Vergisi Kanunu'nun geçici vergiye ilişkin mükerrer 120. maddesinin 4. fıkrasına göre, mahsup döneminin geçmiş olması nedeniyle geçici vergi asıllarının terkin edilmesi gerektiği, reeskont faiz oranı ile bulunan farkına isabet eden bir kat vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık, bu tutarı aşan kısmında ise hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle; davalı idare istinaf isteminin kısmen kabulüne, kısmen belirtilen gerekçe ile reddine, Vergi Mahkemesi kararının dava konusu cezalı tarhiyatın reeskont faiz oranı ile bulunan geçici vergi matrah farkının bir katına isabet eden vergi ziyaı cezasına ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasına, bu kısım yönünden davanın reddine, cezalı tarhiyatın reeskont faiz oranı ile bulunan geçici vergi matrah farkının bir katına isabet eden vergi ziyaı cezası tutarını aşan kısmının ve geçici vergi aslına ilişkin kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Önceki dilekçeler tekrar edilerek, mahsup dönemi geçtiğinden geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararının temyize konu kısmının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 05/04/2023 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.