T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2022/5089
Karar No : 2023/868
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Başkanlığı
(... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Genel Müdürlüğü
VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı kurum tarafından, personeline tahsis edilen kamu konutlarına (lojman) ait kira bedeli (kira+yakıt) üzerinden 2021/Mayıs dönemine ilişkin olarak ihtirazi kayıtla sunulan beyanname kapsamında tahakkuk eden 270.173,53 TL katma değer vergisinin ödeme tarihinden düzeltme fişinin taraflarına tebliğ edileceği tarihe kadar işletilecek tecil faiziyle birlikte iadesi istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; Olayda, davacı kurumun faaliyet alanı dışında, personelinin barınması amacıyla sosyal amaçlı olarak yapılan konutların ticari anlamda işletmeye dahil olmadığı anlaşıldığından, bu konutların personele tahsisi ve bu nedenle alınan lojman (kira+yakıt) bedellerinin 3065 sayılı Kanun'un 17. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca katma değer vergisine tabi olmadığı, davacı kurum tarafından ihtirazi kayıtla verilen beyanname üzerine tahakkuk eden katma değer vergisinde hukuka uyarlık görülmediği, davacı şirketten haksız yere tahsil edilen toplam 270.173,53 TL katma değer vergisinin, tahsili tarihinden düzeltme fişinin mükellefe tebliğ edildiği tarihe kadar geçen süre için, 6183 sayılı Kanun'a göre belirlenen tecil faizi oranında işleyecek faiziyle birlikte davacıya ret ve iade edilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davalı idare tarafından yapılan iş ve işlemlerin hukuka uygun olduğu, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
TETKİK HÂKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 21/02/2023 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
(X) KARŞI OY :
3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 1. maddesinin 1. fıkrasında Türkiye'de yapılan ticari, sınai, zirai faaliyet ve serbest meslek faaliyeti çerçevesinde yapılan teslim ve hizmetlerin KDV'ne tabi olduğu, 3. fıkrasının (f) bendinde, Gelir Vergisi Kanunu'nun 70. maddesinde belirtilen mal ve hakların kiralanması işlemlerinin, (g) bendinde de, genel ve katma bütçeli idarelere, il özel idarelerine, belediyeler ve köyler ile bunların teşkil ettikleri birliklere, üniversitelere, dernek ve vakıflara, her türlü mesleki kuruluşlara ait veya tabi olan veyahut bunlar tarafından kurulan veya işletilen müesseseler ile döner sermayeli kuruluşların veya bunlara ait veya tabi diğer müesseselerin ticari, sınai, zirai ve mesleki nitelikteki teslim ve hizmetlerinin katma değer vergisine tabi olduğu kuralı getirilmiştir. Aynı Kanun'un 17. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendinde ise, iktisadi işletmelere dahil olmayan gayrimenkullerin kiralanması işlemlerinin katma değer vergisinden istisna olduğu hükme bağlanmıştır.
... A.Ş.'nin sermayesinin tamamı devlete ait, iktisadi alanda ticari esaslara göre faaliyet göstermek üzere kurulan, tüzel kişiliğe sahip, faaliyetlerinde özerk ve sorumluluğu sermayesiyle sınırlı, özel hukuk hükümlerine tabi iktisadi devlet teşekkülüdür.
... A.Ş.'nin hukuki statüsü ile yukarıda yer alan Kanun hükümleri birlikte değerlendirildiğinde özel hukuk hükümlerine göre ticari faaliyette bulunduğu ve tüm işlemlerinin (kanunla istisna edilmediği sürece) vergiye tabi olduğu konusunda tereddüt bulunmayan davacı kurumun işletmeye kayıtlı lojman niteliğindeki konutlarının kira ve yakıt bedellerinin de KDV'ne tabi olacağı açık olup, Kanun'un 17/4-d maddesinde yer alan istisnadan yararlanabilmesi mümkün değildir.
Buna göre, davacı kuruma ait gayrimenkuller, işletmenin aktifine kayıtlı gayrimenkuller olup, bu gayrimenkullerin kamu konutu olarak tahsisi sonucu elde edilen kira ve yakıt bedelleri 3065 sayılı Kanun'un 17/4-d maddesinde düzenlenen istisna kapsamında olmadığından bu bedel üzerinden ihtirazi kaydı kabul edilmemek suretiyle tarh edilen katma değer vergisinde hukuka aykırılık, mahkeme kararında ise hukuka uygunluk bulunmadığından davalı İdarelerin temyiz talebi kabul edilerek temyize konu mahkeme kararının bozulması gerektiği görüşüyle çoğunluk kararına katılmıyorum.