T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2022/5292
Karar No : 2022/6384
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : … İnternet Reklam Hizmetleri ve Danışmanlık Anonim Şirketi
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Daire Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU :… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, internet ortamında reklam hizmeti sunan yurt dışında mukim firmalara 2019 hesap dönemi ile 2020/1, 2, 3. döneminde yapılan ödemeler üzerinden tevkif suretiyle beyan edilip ödenen 9.052.054 TL kurum (stopaj) vergisinin tecil faiziyle iadesi istemiyle yapılan düzeltme-şikayet başvurusunun zımmen reddine dair işlemin iptali ile ödenen tutarın tecil faiziyle iadesi, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 11/7. maddesinin Anayasa Mahkemesine iptali için başvurulması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davalı idarenin usule ilişkin itirazının yerinde görülmediği, dava dilekçesinde ileri sürülen iddiaların 213 sayılı Kanun'un 116 ve devamı maddelerinde düzenlenen vergi hataları kapsamında değerlendirilmesinin hukuken olanak bulunmadığından, dava konusu düzletme ve şikayet başvurusunun zımnen reddine ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Dava konusu zımnen ret işleminin hukuka aykırı olduğu, iade talebinin 213 sayılı Kanun'un 118/3 maddesi kapsamında tanımlanan verginin mevzuunda hata vasfında olduğu, bir vergilendirme işleminde, mevzuda hatanın ortaya konulabilmesinin o işlemin yasanın lafzına uygun olup olmadığının değerlendirilmesiyle mümkün olabileceği, yine yasada açıkça tanımlanmamış ya da açıkça istisna edilmiş bir gelirin vergilendirilmesi halinde; bu durumun Kanun'un 116. maddesinde belirtilen düzeltme-şikayet müessesine konu olması gerekeceği, yurt dışı mukimi olan bir şirketin elde ettiği ve vergiden istisna olan gelirinin idarece vergilendirilmesi işleminde, vergilendirme hatası olduğu hususunun açık ve anlaşılır olduğu, hukuka aykırı olan kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca duruşma istemi yerinde görülmeyerek işin gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2.Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca, … TL maktu karar harcından, varsa evvelce ödenen harcın mahsubundan sonra kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
5.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 10/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.