T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2022/6076
Karar No : 2023/2133
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ...
VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI) :...Vergi Dairesi Başkanlığı
(...Vergi Dairesi Müdürlüğü) ...
VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU : ...Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, bir kısım alım belgelerinin incelemeye ibraz edilmediğinden ve bir kısım alımların sahte fatura ile belgelendirildiğinden bahisle 2010/1 ilâ 12. dönemleri için re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1 ve mükerrer 355. maddeleri uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesince verilen kararda; cezalı tarhiyatlara münhasır hale gelen uyuşmazlıkta; davacı tarafından defter ve belgeleri ibraz için ek süre istendiği, verilen ek sürede bazı alış faturalarının fotokopilerinin ibraz edildiği, ancak büyük bir kısmının ibraz edilemediği, davacı tarafından belgelerin çalındığının, ancak zayi belgesinin olmadığının beyan edildiği, inceleme elemanınca verilen süre içinde alış faturaları ve gider belgelerinin de ibraz edilmediği ihtilafsız olduğundan, olayda re'sen tarh nedeninin bulunduğu, bu durumda, davacı tarafından alış faturaları ve gider belgelerinin ibraz yükümlülüğüne uyulmamak suretiyle kullanılan faturaların vergilendirme döneminde kanuni defterlere kaydedildiği ispatlanamadığından 3065 Sayılı Kanun'un 29. maddesinin 4. fıkrasında belirtilen indirim hakkı şartlarının yerine getirilmediği anlaşılmakla incelemeye sunulmayan faturalara isabet eden katma değer vergisi indirimlerinin kabul edilmemesi suretiyle yapılan dava konusu cezalı katma değer vergisi tarhiyatlarında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı vekili tarafından, şirketin tüm mal alımlarının gerçek olduğu, bedellerinin ödendiği, davalı idarenin düzenlediği herhangi bir belge ve delile dayanmayan raporun bir ön kabul olduğu, kaldı ki herhangi bir şirketin sahte fatura kullanmış olmasının bütün faturalarının sahte olduğu manasına gelmeyeceği, tüm bu nedenlerle aksi yönde verilen kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu ...Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararının ONANMASINA,
3. 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca, davacı aleyhine onanan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve ...TL den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, varsa evvelce ödenen harcın mahsubundan sonra kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
5. Dosyanın anılan Vergi Mahkemesine gönderilmesine,
6. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş (15) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/04/2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.