T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas No : 2022/6087
Karar No : 2022/5360
TEMYİZ EDEN (DAVACILAR) : 1- …
2- …
VEKİLLERİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI) : … Bakanlığı / ANKARA
VEKİLİ : Av…
MÜDAHİL (DAVALI YANINDA) : …
VEKİLİ : Av…
İSTEMİN_ÖZETİ : … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
SAVUNMALARIN_ÖZETİ : Davalı yanında müdahil tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmakta olup, davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca Tetkik Hakiminin raporu ve sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, gereği görüşüldü:
Dava; davacılar tarafından, 10/07/2017 tarihinde sezeryanla doğan bebeklerinin sağ kol el bileğinde "fokomeli anomalisi" bulunduğu, bu durumun gebelik sürecinde rahatlıkla fark edilebilecek iken özensizlik ve dikkatsizlik nedeniyle Dr. Nafiz Körez Sincan Devlet Hastanesinde ve Zekai Tahir Burak Kadın Sağlığı Eğitim ve Araştırma Hastanesinde fark edilmediğinden bahisle anne için 125.000,00 TL, baba için 125.000,00 TL olmak üzere toplam 250.000,00 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılmıştır.
Dava dosyasının incelenmesinden; ... İdare Mahkemesi'nce davanın reddi yolunda verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı karara karşı davacılar tarafından yapılan istinaf başvurusunun, … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla Danıştaya temyiz yolu açık olmak üzere reddedildiği; davacılar vekili tarafından Danıştay'a hitaben verilen ve 09/06/2022 tarihinde kayda giren dilekçe ile … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin anılan kararının temyizen incelenerek bozulmasının istenildiği anlaşılmaktadır.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanunla eklenen geçici 8. maddesinde, 6545 sayılı Kanunla idari yargıda kanun yollarına ilişkin getirilen hükümlerin 2576 sayılı Kanun'un anılan Kanunla değişik 3. maddesine göre kurulan bölge idare mahkemelerinin tüm yurtta göreve başlayacakları 20/07/2016 tarihinden sonra verilen kararlar hakkında uygulanacağı; aynı Kanun'un "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. fıkrasında, bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu; "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin bu maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların Danıştayda temyiz edilebileceği, "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. fıkrasında, temyizin kesin bir karar hakkında olması halinde kararı veren merciin temyiz isteminin reddine karar vereceği; aynı maddenin 7. fıkrasında ise, temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşıldığı hallerde altıncı fıkrada sözü edilen kararın Danıştayın ilgili dairesince kesin olarak verileceği, hükme bağlanmıştır.
Öte yandan, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinin (b) bendinde, konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalarda verilen kararların temyiz edilebileceği hükme bağlanmış olup; aynı Kanun'un ek 1. maddesinde yer alan düzenleme uyarınca, bu Kanun'da öngörülen parasal sınırlar, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulandığından, temyizen incelenerek bozulması istenilen Bölge İdare Mahkemesi kararının verildiği 2022 yılı için temyiz sınırı 261.000,00 TL olarak belirlenmiş bulunmaktadır.
Bu durumda, davacılar tarafından, 10/07/2017 tarihinde sezeryanla doğan bebeklerinin sağ kol el bileğinde "fokomeli anomalisi" bulunduğu, bu durumun gebelik sürecinde rahatlıkla fark edilebilecek iken özensizlik ve dikkatsizlik nedeniyle Dr. Nafiz Körez Sincan Devlet Hastanesinde ve Zekai Tahir Burak Kadın Sağlığı Eğitim ve Araştırma Hastanesinde fark edilmediğinden bahisle anne için 125.000,00 TL, baba için 125.000,00 TL olmak üzere toplam 250.000,00 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan davada, davaya konu edilen parasal miktarın, temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararı tarihindeki güncel temyiz parasal sınırının altında kaldığı görüldüğünden, ... Bölge İdare Mahkemesince verilen karar kesin olup, temyizen incelenmesine hukuki olanak bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenlerle, davacıların TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, Bölge İdare Mahkemesince kesin olan karara karşı temyiz yolunun açık olduğu belirtildiğinden temyiz aşamasında davacılar tarafından yatırılan toplam … TL harcın ve posta avansı miktarından artan kısmın davacılara iadesine, 23/11/2022 tarihinde oy çokluğuyla kesin olarak karar verildi.
(X)-KARŞI OY :
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Temyiz" başlıklı 46. maddesinin 1. fıkrasında, "Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin aşağıda sayılan davalar hakkında verdikleri kararlar, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebilir" kuralı yer almış, maddenin devamında, temyiz edilebilecek kararlar; açılan davanın konusu esas alınarak belirlenmiş, aynı fıkranın (b) bendinde, "Konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar" da verilen kararların temyiz edilebileceği kurala bağlanmış; aynı Kanun'un Ek 1. maddesinde yer alan düzenleme uyarınca, bu Kanunda öngörülen parasal sınırlar; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulandığından, davanın açıldığı 24/01/2018 tarihinde temyiz parasal sınırının 117.000,00 TL olduğu görülmüştür.
2577 sayılı Kanun'un yukarıda aktarılan maddelerinde, konusu belli bir para olan idari işlemler hakkında açılan davalarda verilen kararların, 2577 sayılı Kanun'un 46/1-(b) maddesi uyarınca temyize tabi olup olmadığının; "verilen kararların tarihine göre" değil, açılan davalardaki parasal miktara göre belirleneceği hükme bağlandığından, bu husustaki değerlendirmenin dava açma tarihinde yürürlükte bulunan temyiz parasal sınırının esas alınarak yapılması gerekmektedir.
Aksi uygulamanın, 2577 sayılı Kanun'da belirtilen parasal sınırlar yıl itibarıyla yeniden değerleme oranında arttırıldığından, davanın açılmasından sonraki yargılama sürecine göre kararın temyiz edilebilme durumunun değişmesi nedeniyle, kanun yollarına başvurma açısından, kanuni açıklığın bulunmadığı sonucunu doğuracağı açıktır.
Dosyanın incelenmesinden; davacılar tarafından, 10/07/2017 tarihinde sezeryanla doğan bebeklerinin sağ kol el bileğinde "fokomeli anomalisi" bulunduğu, bu durumun gebelik sürecinde rahatlıkla fark edilebilecek iken özensizlik ve dikkatsizlik nedeniyle Dr. Nafiz Körez Sincan Devlet Hastanesinde ve Zekai Tahir Burak Kadın Sağlığı Eğitim ve Araştırma Hastanesinde fark edilmediğinden bahisle anne için 125.000,00 TL, baba için 125.000,00 TL olmak üzere toplam 250.000,00 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle 24/01/2018 tarihinde davanın açıldığı, davanın reddi yolunda verilen karara karşı davacılar tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine davacıların istinaf başvurusunun reddine ilişkin Bölge İdare Mahkemesi kararının temyizen incelenerek bozulmasının davacılar tarafından istenildiği anlaşılmaktadır.
Davanın açıldığı 24/01/2018 tarihinde temyiz parasal sınırının 117.000,00 TL olduğu, davaya konu edilen tazminat miktarının 250.000,00 TL olduğu ve bu miktarın davanın açıldığı 2018 yılındaki temyiz parasal sınırının üzerinde olduğu görüldüğünden; bakılan dava, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde sayılan davalar arasında yer aldığından, temyizen incelenerek bozulması istenen Bölge İdare Mahkemesi kararına karşı temyiz yolunun açık olduğu sonucuna varılmaktadır.
Yukarıda açıklanan nedenle, davacıların temyiz isteminin incelenmesi gerektiği oyu ile Daire kararına katılmıyoruz.