T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2022/840
Karar No : 2023/4024
TEMYİZ EDENLER : 1-(DAVACI) …
2-(DAVALI) … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)-…
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, internet üzerinden yaptığı satışlara ilişkin hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle vergi inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen bir kat vergi ziyaı cezalı; 2018 düzenlenen yılı gelir vergisi ve 2018/ Ocak-Mart, Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin geçici vergiler ile 213 sayılı Kanun’un 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacının 2018 yılı hesap ve işlemlerinin gelir vergisi yönünden incelenmesi neticesinde düzenlenen vergi inceleme raporunun incelenmesinden; davacının 2016, 2017 ve 2018 yıllarında internet üzerinden araba aksesuarı satışı yaptığı ve bu hususun davacının ifadesi ile de sabit olduğu, bu nedenle … Kargo Yurt İçi ve Yurt Dışı Taşımacılık AŞ’den, … Ödeme ve Elektronik Para Hizmetleri AŞ’den ve …Bilgi Teknolojileri Sanayi ve Ticaret AŞ tarafından davacı adına tahsil edilen tutarlar ile davacı tarafından doğrudan müşterilere gönderilen emtia tutarlarının kayıt ve beyan dışı bırakıldığı anlaşıldığından davacının gelir vergisi beyan tablosunun yeniden düzenlenmesi neticesinde 2018 yılına ilişkin re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile 2018 yılının tüm dönemleri için geçici vergiye bağlı olarak kesilen vergi ziyaı cezalarında hukuka aykırılık bulunmadığı, öte yandan, geçici vergi asıllarında 193 sayılı Kanun'un mükerrer 120. maddesi uyarınca mahsup dönemi geçen, diğer bir ifadeyle mahsup imkanı kalmayan geçici vergi aslı için tarhiyat yapılamayacağından hukuka uyarlık bulunmadığı, 213 sayılı Kanun’un 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezası yönünden ise; özel usulsüzlük cezası, fatura düzenlemesi/alması gerektiği halde düzenlemeyen ve almayan vergi mükellefleri adına kesilebileceğinden, mükellefiyet kaydı bulunmayan ve bu faaliyetini vergi dairesinin bilgisi dışında bıraktığı saptanan davacı tarafından belge basım izni alınması ve fatura bastırılması ve bu faaliyeti nedeniyle fatura kullanması mümkün olmadığından, bu faaliyet nedeniyle fatura düzenlenmesi ve alması zorunluluğundan da söz edilemeyeceği dikkate alındığında, kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine geçici vergi asılları ile özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI:
DAVACININ İDDİALARI: 2016, 2017 ve 2018 yıllarında internet üzerinden araba aksesuarı satışında bulunduğunu, söz konusu faaliyet nedeniyle mükellefiyet tesis ettirilmesi gerektiğini bilmediğini, ilgili yıllarda yasal defter ve belge tutmadığını, ilgili vergi inceleme raporunun eksik ve yetersiz olduğu, karşıt inceleme yapılmadığı belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile kararın aleyhe olan kısımlarının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
DAVALININ İDDİALARI: İlgili raporda belirtilen hususlar gereğince yapılan işlemlerin yasal ve yerinde olduğu belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile kararın aleyhe olan kısımlarının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
Tarafların temyiz istemlerinin reddine,
Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kısmen kabulüne, kısmen reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurularının reddi yolundaki … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
Temyiz isteminde bulunan davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca hesaplanacak nispi harcın alınmasına,
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın … Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 26/10/2023 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.