T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2023/145
Karar No : 2023/115
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : … Turizm ve Sportif Tesisler İşletmeciliği Anonim Şirketi
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI) : …Vergi Dairesi Başkanlığı
(…Vergi Dairesi Müdürlüğü)
…
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU :…Bölge İdare Mahkemesi …Vergi Dava Dairesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına düzenlenen vergi tekniği raporu ve bu rapora istinaden düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca resen tarh edilen 2019/2 dönemine ilişkin tekerrür uygulamalı vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …Vergi Mahkemesince verilen …tarih ve E:…, K:…sayılı kararda; dava konusu olan 2019/2 dönemine ait tekerrür uygulamalı bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisine ilişkin olarak düzenlenen vergi/ceza ihbarnamesinin 28/07/2021 tarihinde e-tebligat yolu ile davacıya gönderildiği ve beş günlük süre sonu olan 02/08/2021 tarihinde davacıya tebliğ edildiği görüldüğünden, 02/08/2021 tarihinde davacıya e-tebligat yoluyla tebliğ edilen vergi/ceza ihbarnamesi içeriği cezalı vergiye karşı en geç, 2577 sayılı Kanun'un 7. maddesi uyarınca tebliğ tarihini izleyen günden itibaren otuz günlük dava açma süresinin son günü olan 01/09/2021 günü mesai saati bitimine kadar dava açılması gerekirken, bu sürenin geçirilmesinden sonraki bir tarih olan 06/09/2021 tarihinde açılan bu davanın süre aşımı sebebiyle esasının incelenme olanağı bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın süre aşımı yönünden reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından, e-tebligat sistemi üzerinden yapılacak bir tebligata ilişkin tebliğ tarihinin belirlenmesinde mükellefin elektronik tebligatı öğrenmiş olduğu tarih zaman damgasıyla tespit edilebildiği ve mükellefin elektronik tebligat adresini açtığı anda tebligatın unsurları oluşmuş olduğu dikkate alındığında, söz konusu durum mükellef lehine sonuç doğuruyor ise bu tarihin tebliğ tarihi olarak varsayılması gerektiği, söz konusu ihbarnamenin okunma tarihi baz alındığından davanın süresinde açıldığının tespit edilebileceği belirtilerek Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu …Bölge İdare Mahkemesi …Vergi Dava Dairesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararının ONANMASINA,
3. 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca, …TL maktu karar harcından, varsa evvelce ödenen harcın mahsubundan sonra kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
5. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 11/01/2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.