T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2023/1571
Karar No : 2023/2167
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı-…
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : … Petrol Ürünleri Taşımacılık San. ve Tic. A.Ş.
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının aleyhe olan kısmının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, bir kısım alış faturasının sahte olduğu ve 2016/Aralık döneminden devreden verginin değiştiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2017/Mayıs ilâ Eylül dönemlerine ilişkin katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacının kullandığı faturaların sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge olduğu sonucuna varıldığından bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatında hukuka aykırılık bulunmadığı, vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle arttırılan kısmı yönünden ise, tekerrüre esas alınan cezanın, davacı adına 2016/Ağustos dönemine ait gelir vergisine ilişkin olarak kesilerek 21/10/2016 tarihinde e-tebliğ edilen vergi ziyaı cezasına ilişkin olduğu, 21/10/2016 tarihini takip eden yılın başından başlamak üzere beş yıl içinde davacı tarafından vergi ziyaı cezasını gerektiren fiilin tekrar işlenmesi nedeniyle uyuşmazlık konusu 2017/Mayıs ilâ Eylül dönemlerine ilişkin vergi ziyaı cezalarında artırıma gidilmesinin hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davaya konu cezalı tarhiyatın bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı; vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan kısmı yönünden ise, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 339. maddesinde yapılan değişiklikle, artırım tutarının, kesinleşen cezadan (kesinleşen birden fazla ceza olması durumunda bunlardan tutar itibarıyla en yükseğinden) fazla olamayacağının öngörüldüğü, değişikliğin gerekçesinde, uygulamada tecrübe edilen hususlar ve yargı kararlarının yanı sıra, fiil ile bu fiile uygulanacak ceza arasında orantı bulunması gerektiğine yönelik, genel ceza hukuku ilkesi de dikkate alınarak, madde gereğince yapılacak artırım tutarının, kesinleşen cezadan fazla olmamasının temin edildiğinin belirtildiği, bu itibarla Kanun değişikliğinin failin lehine olduğu anlaşıldığından, suçun işlendiği zaman yürürlükte olan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanun hükümlerinin farklı olması hâlinde, failin lehine olan kanun hükmünün uygulanması gerektiği yönündeki ceza hukukunun genel ilkesinin uyuşmazlıkta dikkate alınması gerektiği, olayda, tekerrür dayanağı cezanın 2016 yılında kesinleşen 42,37-TL tutarındaki vergi ziyaı cezası olduğu, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 339. maddesinde yapılan değişiklik sonucunda, dava konusu vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle arttırılan kısımları 42,37-TL'den fazla olamayacağından, uyuşmazlığa konu vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle arttırılan 42,37-TL tutarındaki kısımlarında hukuka aykırılık, 42,37-TL'yi aşan kısımlarında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun kısmen reddine, kısmen kabulüne, Vergi Mahkemesi kararının vergi ziyaı cezalarının tekerrür sebebiyle arttırılan kısımlarının 42,37-TL'yi aşan tutara ilişkin kısımlarının kaldırılmasına, bu husus yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle arttırılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyize konu kısmının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 06/06/2023 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.