T.C.
D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas No : 2023/209
Karar No : 2024/1181
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : … Barosu
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI) : … Bakanlığı
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : Danıştay Onuncu Dairesinin 22/06/2022 tarih ve E:2017/2400, K:2022/3438 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: 03/08/2017 tarih ve 30143 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bilirkişilik Yönetmeliği'nin 38. maddesinin 1. fıkrasının (ğ) bendi ile aynı maddenin 4. fıkrasının iptali istenilmiştir.
Daire kararının özeti: Danıştay Onuncu Dairesinin 22/06/2022 tarih ve E:2017/2400, K:2022/3438 sayılı kararıyla;
6754 sayılı Bilirkişilik Kanunu'nun dava konusu düzenlemenin yayımlandığı tarihte yürürlükte olan haliyle "Amaç ve kapsam" başlıklı 1. maddesi, "Tanımlar" başlıklı 2. maddesi, "Bilirkişilik Daire Başkanlığı ve görevleri" başlıklı 6. maddesi, "Bilirkişiliğe kabul şartları" başlıklı 10. maddesi, "Yönetmelik" başlıklı 18. maddesi; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Bilirkişiye başvurulmasını gerektiren hâller" başlıklı 266. maddesi; 03/08/2017 tarih ve 30143 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Bilirkişilik Yönetmeliği'nin "Tanımlar" başlıklı 4. maddesinin (f) bendi ile "Bilirkişiliğe başvuru ve kabul şartları" başlıklı 38. maddesine yer verilerek,
6754 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğü bünyesinde kurulan Bilirkişilik Daire Başkanlığının, bilirkişilik hizmetlerine ilişkin temel ve alt uzmanlık alanlarını tespit etmek, tespit edilen temel ve alt uzmanlık alanlarına göre bilirkişilerin sahip olması gereken nitelikleri belirlemek, temel ve alt uzmanlık alanlarına göre bilirkişilerin uyacağı rehber ilkeleri ve hazırlayacağı raporların standardını belirlemek, bilirkişiliğe kabule ilişkin usul ve esasları belirlemek konularında yetkili olduğu ve anılan Kanun'un 18. maddesi kapsamında, Kanun'un uygulanmasını sağlamak konusunda davalı Adalet Bakanlığına Yönetmelik ile düzenleme yapma yetkisi verildiği dikkate alındığında; davalı Bakanlık tarafından, Kanun'un verdiği yetki kapsamında Yönetmelik ile davaya konu edilen bilirkişiliğe başvuru ve sicile kayıt şartlarına yönelik düzenlemeler getirilmesine hukuken bir engel bulunmadığı,
Yönetmelik'in dava Konusu 38. maddesinin 1. fıkrasının (ğ) bendi yönünden;
Dava konusu düzenlemede, Bilirkişilik Daire Başkanlığınca bilirkişilik temel ve alt uzmanlık alanlarına göre belirlenen yeterlilik koşullarını taşımanın bilirkişiliğe başvuru şartları arasında düzenlendiği,
6754 sayılı Kanun'un 10. maddesinde, bilirkişilik faaliyetinde bulunacak gerçek kişilerde aranacak şartlar arasında bilirkişilik temel ve alt uzmanlık alanlarına göre belirlenen yeterlilik koşullarını taşımak şartının da yer aldığı, davalı idare tarafından da anılan Kanun hükmünün tekrarı niteliğinde davaya konu Yönetmelik düzenlemesine yer verildiği, bu haliyle anılan düzenlemede üst hukuk normuna aykırılık bulunmadığı,
Yönetmelik'in dava Konusu 38. maddesinin 4. fıkrası yönünden;
Dava konusu maddede, hukuk öğrenimi görmüş kişiler yönünden ayrı bir düzenleme yapıldığı ve hukuk öğrenimi görmüş kişilerin hukuk alanı dışında ayrı bir uzmanlığa sahip olduklarını ve bilirkişiliğe kabul için Yönetmelik'in 38. maddesinin 1. fıkrasında yer verilen diğer şartları taşıdıklarını belgelendirmedikleri takdirde bilirkişilik sicili ve listesine kaydedilemeyeceklerinin düzenlendiği,
Anılan Yönetmelik düzenlemesinin gerek 6754 sayılı Kanun'un bilirkişiliğe kabul şartlarını düzenleyen 10. maddesi, gerekse de 6100 saylı Kanun'un 266. maddesinin tekrarı niteliğinde olduğu, bu haliyle üst hukuk normlarına aykırı bir yönünün bulunmadığı sonucuna varıldığı,
Nitekim, 6754 sayılı Kanun'un 10. maddesinin 4. fıkrası ile 6100 saylı Kanun'un 266. maddesinin 1. fıkrasının üçüncü cümlesinin de iptalleri istemiyle Anayasa Mahkemesine yapılan başvuru sonucunda, Anayasa Mahkemesinin 05/07/2018 tarih ve E:2017/20, K:2018/75 sayılı kararıyla, söz konusu kuralların Anayasa'ya aykırı olmadıklarına oy birliğiyle karar verildiği gerekçesiyle,
davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından, Yönetmelik'in 38. maddesinin 4. fıkrasının, hâkimin adaleti bilirkişi delilini kullanarak temin etmedeki imkânlarını kısıtlaması nedeniyle gereksiz olduğu, günümüzde, hukuk alanının bizatihi bir ‘uzmanlık alanı’ olduğu; her ne kadar hâkimler belirli hukuk alanlarında uzmanlaşmış olsalar da, değişik ve karışık mevzuat içeren alanlarda farklı bir gözün bakış açısına ihtiyaç duyabilecekleri, belirli bir hukuk alanında uzmanlık sahibi olan kişilerin bilirkişi olarak görevlendirilmesinin engellenmemesi gerektiği; Yönetmelik'in 38. maddesinin (ğ) bendindeki, temel ve alt uzmanlık kavramlarının yeterince açık olmamasının yanında bunlara ilişkin yeterlilik koşullarının nasıl tespit edileceğinin ya da neyin dikkate alınacağının da belirsiz olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davacının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin Danıştay Onuncu Dairesinin temyize konu 22/06/2022 tarih ve E:2017/2400, K:2022/3438 sayılı kararının ONANMASINA,
3.Kesin olarak, 27/05/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.