T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2023/2598
Karar No : 2023/3441
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Daıresi Başkanlığı
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : ….
İSTEMİN KONUSU: …. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:.. sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacının hesap ve işlemlerinin incelenmesi sonucunda düzenlenen vergi tekniği raporunu done alan takdir komisyonu kararına dayanılarak 2009 yılının Aralık ayının (1.) dönemine ilişkin re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ve bir kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun bozma kararı üzerine; dosyasının incelenmesinden, davacının aldığı müstahzar yağların tamamının yakıt olarak kullanıldığından bahisle tarh ve ceza kesme işlemi tesis edilmiş ise de, yağların ne kadarının akaryakıt olarak kullanıldığı yönünde hukuken kabul edilebilir nitelikte yeterli araştırma ve inceleme yapılmaksızın, ispat külfetini doğrudan ve yalnızca davacıya yüklemek kaydıyla söz konusu yağların, akaryakıt haricinde bir yerde kullanıldığının tevsik edilemediği ve bu nedenle yağların tamamının akaryakıt olarak kullanıldığının kabul edilmesi suretiyle re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ve bir kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davaya konu işlemin iptali yolunda verilen kararın temyiz edilmesi üzerine Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 25/01/2023 tarih ve E:2022/1759, K:2023/42 sayılı kararıyla, temyiz isteminin bozma kararına uygunluk yönünden reddine; kararın bozma kapsamı dışında kalan hükümlerine ilişkin temyiz incelemesinin sonuçlandırılması için dosyanın Danıştay Yedinci Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Tüm teknik ve fiziki araştırmalar yapılarak, sistemler üzerinden gerçekleştirilen karşılaştırmalar neticesinde davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu ile satın alınan madeni yağların yakıt olarak kullandığının tespit edildiği, bu nedenle, davacının 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 2. fıkrası gereğinde sorumlu olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. …. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
2. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
3. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/09/2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.