Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2023/2601 E. , 2023/4903 K.
"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2023/2601
Karar No : 2023/4903
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Başkanlığı
(... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI) : ...
İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının aleyhine olan hüküm fıkrasının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, ... Petrol Madeni Yağlar Demir Kömür Liman Hizmetleri Nakliye Tarım Ürünleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin 2005, 2008, 2011 ve 2012 yıllarına ait muhtelif vergi borçlarının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, uyuşmazlıkta asıl borçlu şirket adına 2005, 2008, 2011 ve 2012 yıllarına ilişkin muhtelif vergileri ihtiva eden ... tarih ve ..., ... tarih ve ..., ... tarih ve ..., ... tarih ve ..., ... sayılı ödeme emirlerinin düzenlendiği, ..., ..., ... sayılı ödeme emirlerine konu vergi borçlarının ilgili dönemlerde şirket adına tebliğ almaya yetkili şahıslara 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun tebliğe ilişkin hükümleri uyarınca usulüne uygun tebliğ edilerek kesinleştirilmesine karşın ödenmediği, şirketin yapılan malvarlığı araştırmasında kayıtlı herhangi bir malvarlığına rastlanılmadığı, 2012 vade tarihli muhtelif yıl ve dönemlere ait amme borçlarının şirketten tahsil edilemeyeceğinin anlaşılması üzerine ticaret sicil kayıtlarına göre 14/04/2010 tarihinden itibaren şirketin kanuni temsilcisi olan davacının, belirtilen ödeme emirlerine konu amme alacaklarının süresinde ödenmesinden sorumlu bulunduğu, buna göre dava konusu ödeme emrinin asıl borçlu şirket adına düzenlenen mezkur ödeme emirleri içeriği vergi borçlarına isabet eden kısımlarında hukuka aykırılık görülmediği; öte yandan asıl borçlu şirket hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ödeme emirlerinin, kanuni temsilcinin adresinde şirketle ilgisi olmayan eşine tebliğ edilmesi nedeniyle içeriği borçların usulüne uygun tebliğ ile kesinleştiğinin ve vadesinde ödenmediğinin kabul edilemeyeceği dolayısıyla dava konusu ödeme emrinin, kanuni temsilcinin takip koşulları oluşmaksızın düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ödeme emirleri içeriği vergi borçlarına isabet eden 9,10, 11, 13, 44, 70, 71, 72, 75 ve 76. sıralarında hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin kısmen iptali, kısmen de davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Tebliğ işlemlerinin hukuka uygun olduğu, kanuni temsilci olarak şirket borçlarından sorumlu olan davacı adına düzenlenen ödeme emrinin hukuka uygun olduğundan, mahkeme kararının işlemlerin kısmen iptaline dair kısımlarında hukuka uygunluk bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen kararın iptale ilişkin hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın anılan hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyize konu edilen iptale ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
4. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/12/2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.