T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2023/3171
Karar No : 2023/3045
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : … Sanayi ve Ticaret Türk Anonim Şirketi
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı/…
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacının 7326 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'un 5. maddesi kapsamında kurumlar vergisi yönünden 2019 ve 2020 yılları için yaptığı matrah artırımına %15 oranı uygulanması ihtirazi kaydının kabul edilmemesi suretiyle adına %20 oranı üzerinden tahakkuk ettirilerek ödediği verginin kaldırılması ve ödeme tarihinden itibaren işleyecek tecil faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 7326 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1. fıkrasının (ç) bendinde, Kanun'un 5. maddesi kapsamında matrah artırımında bulunan mükelleflerin artırdıkları bu matraha %20 vergi oranı uygulanmak suretiyle vergilendirileceği ancak mükelleflerin arttırımda bulunmak istenilen yıla ait yıllık beyannamelerini kanuni süresinde vermiş olması, bu vergi türlerinden tahakkuk eden vergilerin süresinde ödenmiş olması ve bu vergi türleri için bu Kanunun 2. ve 3. maddeleri hükümlerinden yararlanılmamış olması şartıyla %15 vergi oranı uygulanmak suretiyle vergilendirileceğinin belirtildiği, bu Kanuna dayanılarak çıkarılan 1 Seri No'lu Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına İlişkin 7326 sayılı Kanun Genel Tebliğin "Gelir ve Kurumlar Vergisi Mükelleflerince Matrah Artırımı ve Matrah Beyanında Uygulanacak Vergi Oranları" başlıklı bölümünde, matrah artırımında bulunmak istedikleri yıllara ilişkin yıllık beyannamelerini kanuni süresinde vermiş ve bu beyannameler üzerinden tahakkuk eden vergilerin tamamını süresinde ödemiş bulunan mükelleflerin bu vergi türlerine ilişkin olarak herhangi bir dönem için 7326 sayılı Kanun'un 2. ve 3. maddeleri hükümlerinden yararlanmamış olmaları şartıyla, Kanunun 5. maddesinin 1. fıkrası hükmüne göre artırdıkları matrahlara %20 yerine %15 vergi oranı uygulanmak suretiyle verginin hesaplanacağının belirtildiği, davacının 2017 ve 2018 yıllarına ilişkin aynı vergi türü bakımından Kanunun 2. ve 3. maddeleri hükümlerinden faydalanması sebebiyle ihtirazi kaydın kabul edilmediğinin anlaşıldığı olayda uyuşmazlığın çözümünün Kanun'un 5. maddesinin 1. fıkrasının (ç) bendi uygulamasında, 2. ve 3. maddeden yararlanılmamış olması şartının yalnızca matrah arttırımında bulunulan yılın mı dikkate alınacağı yoksa herhangi bir yıl için söz konusu madde hükümlerinden yararlanılmış olmasının bu şartın ihlali sayılıp sayılmayacağı hususunun belirlenmesine bağlı olduğu, anılan yasal düzenlemenin lafzına bakıldığında %15 vergi oranı uygulanmasına ilişkin şartlar sayılmadan hemen önce yer verilen "artırımda bulunmak istedikleri yıla ait" ibaresinin iki ve üçüncü şartları içinde geçerli olduğunun anlaşıldığı, Genel Tebliğde ise "herhangi bir dönem" ibaresi kullanılarak Kanun hükmünün aşıldığı ve böylece verginin kanunilik ilkesine uyulmadığı anlaşıldığından davacının ihtirazi kaydı kabul edilmeksizin 2019 ve 2020 yıllarına için yaptığı matrah artırımına %15 yerine %20 vergi oranı uygulanmak suretiyle tahakkuk ettirilen vergide hukuka uygunluk bulunmadığı, davacıdan fazla ve yersiz olarak tahsil edildiği anlaşılan verginin tecil faiziyle iadesi gerektiği gerekçesiyle ihtirazi kayıtla fazladan tahakkuk ettirilerek ödenen vergi kaldırılarak söz konusu verginin tecil faizi oranında hesaplanacak faiziyle birlikte davacıya iadesine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: 7326 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1. fıkrasının (ç) bendindeki düzenlemede aranılan şartın, indirimli vergi oranından yararlanılmak istenilen dönemle sınırlandırılmadığının anlaşıldığı ve Kanun uyarınca çıkarılan 1 Seri No'lu Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına İlişkin 7326 sayılı Kanun Genel Tebliğin ilgili bölümünde indirimli oran üzerinden matrah arttırımından yararlandırılmanın Kanun hükmüne uygun olarak bu vergi türlerine ilişkin olarak herhangi bir dönem için 7326 sayılı Kanun'un 2. ve 3. maddeleri hükümlerinden yararlanmamış olmaları şartına bağlandığı, davacının ise 2017 ve 2018 yılları için kurumlar vergisi yönünden Kanun'un 2. ve 3. maddeleri hükümlerinden yararlandığının anlaşıldığı olayda dava konusu 2019 ve 2020 dönemleri için indirimli orana tabi matrah arttırımından yararlanamayacağından tahakkuk eden kurumlar vergisinde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle dava reddedilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: 7326 sayılı Kanuna Kanun'un 5. maddesinin 1. fıkrasının (ç) bendine göre 2017 ve 2018 yıllarına ilişkin Kanunun 3. maddesinden yararlanmış olmasının 2019 ve 2020 yılları matrah artırımında indirimli tarifeden yararlanmasına engel teşkil etmeyeceği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Davacının 2017 ve 2018 yıllarına ilişkin kurumlar vergisi yönünden 7326 sayılı Kanun'un 3. maddesinden faydalanması nedeniyle 2019 ve 2020 yılları için yaptığı matrah artırımına %20 vergi oranı uygulanmasında hukuka aykırılık olmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ…'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY :
Davacı şirketin 7326 sayılı Kanun'un 5. maddesi kapsamında kurumlar vergisi yönünden 2019 ve 2020 yılları için yaptığı matrah artırımına %15 vergi oranı uygulanması gerektiği yolundaki ihtirazi kaydı üzerine 2017 ve 2018 yılları için anılan Kanunun 2. ve 3. maddeleri hükümlerinden yararlanması sebebiyle bu çekinceye itibar edilmeksizin %20 vergi oranı uygulanmak suretiyle adına tahakkuk eden ve ödenen 7.798.668,54-TL verginin kaldırılması ve ödeme tarihinden itibaren işleyecek tecil faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemiyle dava açıldığı anlaşılmıştır.
İLGİLİ MEVZUAT:
7326 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1. fıkrasının (ç) bendinde, Kanun'un 5. maddesi kapsamında matrah artırımında bulunan mükelleflerin artırdıkları bu matraha %20 vergi oranı uygulanmak suretiyle vergilendirileceği ancak mükelleflerin arttırımda bulunmak istenilen yıla ait yıllık beyannamelerini kanuni süresinde vermiş olması, bu vergi türlerinden tahakkuk eden vergilerin süresinde ödenmiş olması ve bu vergi türleri için bu Kanun'un 2. ve 3. maddeleri hükümlerinden yararlanılmamış olması şartıyla %15 vergi oranı uygulanmak suretiyle vergilendirileceği kuralına bağlanmıştır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Yukarıda kuralına yer verilen yasal düzenleme gereğince matrah artırımında bulunan mükelleflerin, arttırımda bulunmak istenilen yıla ait yıllık beyannamelerini kanuni süresinde vermiş, bu vergi türlerinden tahakkuk eden vergileri süresinde ödemiş ve bu vergi türleri için bu Kanun'un 2. ve 3. maddeleri hükümlerinden yararlanmamış olmaları durumunda indirimli tarife olan %15 vergi oranından yararlanma hakkı bulunduğu öte yandan, ilk şartta belirtilen "matrah artırımında bulunmak istenilen yıla ait" ibaresinin diğer iki şartı da kapsadığı dikkate alındığında, davacı şirketin 7326 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanunu'nun 5. maddesi kapsamında kurumlar vergisi yönünden 2019 ve 2020 yılları için yaptığı matrah artırımına %15 vergi oranı uygulanması gerektiği sonucuna ulaşıldığından davayı yazılı gerekçeyle reddeden Vergi Dava Dairesi kararında hukuka uygunluk görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin kabulüne,
2.Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının BOZULMASINA, 19/09/2023 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.