T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2023/3230
Karar No : 2023/4197
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : … Sanayi ve Yapı Teknolojileri Limited Şirketi
(Eski Ünvanı:… İklim Teknolojileri Ltd. Şti.)
KARŞI TARAF (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı-…
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin …. tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dosyanın incelenmesinden, davacı şirket adına düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istemiyle görülmekte olan davanın açıldığının anlaşıldığı, dava konusu ödeme emrinin 5-26 sırasında bulunan borçlar yönünden; söz konusu borçların davacı şirketin defter ve belgelerinin ibraz edilmemesinden kaynaklandığı, davalı idarece ödeme emrinin dayanağı ihbarnamelerin davacının e-tebligat adresine gönderildiği, 16/12/2019 tarihinde e-tebligatların açılarak okunduğu ve cezalı tarhiyata karşı yasal süresinde dava açılmadığı için borcun usulüne uygun olarak kesinleştirildiği, davacı iddialarının ödeme emri aşamasında incelenemeyeceği görüldüğünden, borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı, dava konusu ödeme emrinin 1,2,3,4,27,28,29,30 sırasında bulunan borçlar yönünden; söz konusu borçların davacı şirket tarafından verilen beyannameler üzerine tahakkuk ettiği, vadesinde ödenmemesi üzerine 6183 sayılı Kanuna göre usulüne uygun kesinleştirilerek takip edilebilecek bir kamu alacağı haline geldiği görüldüğünden, dava konusu ödeme emrinin bu kısmında da hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Defter ve belgelerin daha önceden incelemeye ibraz edilmiş olmasın rağmen bir süre sonra tekrar istendiği, davacı şirketin kanuni temsilcisinin ilgili dönemde tedavi gördüğü, mücbir sebep halinin dikkate alınmadığı, defter ve belgelerin ibraz edilmemesi halinde üç kat vergi ziyaı cezası kesilemeyeceği, idarece ihbarnamelerin tebliğine ilişkin olarak e posta ve sms yoluyla bilgilendirme yapılmadığı, dava konusu ödeme emrinin hukuka aykırı olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davacının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.Temyiz isteminde bulunandan …-TL maktu harç alınmasına,
4.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın … Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 31/10/2023 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.