T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2023/3448
Karar No : 2023/3515
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü
VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI) : ...
İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, ... Metal İç ve Dış Ticaret Limited Şirketi'nden alınamayan 2011 yılına ait kurumlar vergisi, katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası ve gecikme faizinden oluşan kamu alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ... tarih ve ... takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Asıl borçlu şirket adına düzenlenip 16/01/2019 tarihinde tebliğ olunan ödeme emirleri sonrasında, borçların şirket malvarlığından tahsil edilememesi yahut tahsil edilemeyeceğinin anlaşılması durumunun yapılacak malvarlığı araştırması ile ortaya konulması ve ardından davacının takibine geçilmesi gerekirken, şirket adına düzenlenen ödeme emirlerine karşı dava açma süresinin dahi tamamlanmadan kanuni temsilci sıfatıyla davacı adına düzenlenerek tebliğ edilen ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle ödeme emri iptal edilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Şirket adına düzenlenen ödeme emirlerine karşı dava açma süresi dahi tamamlanmadan kanuni temsilci sıfatıyla davacı adına düzenlenen ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emirlerine karşı açılan davada, yürütmenin durdurulması veya iptal kararı verilmediği sürece şirket hakkında takip sürecinin devam edebileceği ve borcun şirketin mal varlığından tahsil edilemeyeceğinin tespiti halinde kanuni temsilci adına ödeme emri düzenlenebileceğinin tabi olduğu, olayda dava konusu ödeme emri içeriği borçların vade tarihinin 28/02/2017 olduğu ve 28/01/2019 tarihinde davacıya tebliğ edildiği görüldüğünden, borçların tahsil zamanaşımına uğramadığı anlaşılmakta ise de ödeme emri içeriği borçların zamanaşımına uğrayıp uğramadığı değerlendirilirken sadece tahsil zamanaşımı yönünden değil, tarh zamanaşımı yönünden de değerlendirme yapılması gerektiği buna göre dava konusu ödeme emri içeriği borçlara ilişkin olarak şirket adına düzenlenen ihbarnamelerin ilanen tebliğinden önce bilinen adreslerde tebliğ edilemediği hususunun 213 sayılı Kanun'un 102. maddesinde belirtilen usule uygun şekilde düzenlenmiş tebliğ alındılarıyla ortaya konulması gerekirken, Mahkemelerince verilen ara kararına rağmen, bu hususu tespit eden tebliğ alındılarının gönderilmediği dolayısıyla ilanen tebliğin usule uygun şekilde yapıldığının davalı idarece ortaya konulamadığı görülmüş olup bahse konu ödeme emri içeriği vergi ve cezaların asıl borçlu şirket nezdinde usulüne uygun şekilde tahakkuk etmemiş olması karşısında, ödeme emri içeriği 2011 yılının muhtelif dönemlerine ilişkin vergi ve cezaların 31/12/2016 tarihi itibariyle tarh ve ceza kesme zamanaşımına uğradığı anlaşıldığından, bu vergi ve cezalardan dolayı kanuni temsilcisi sıfatıyla davacı adına düzenlenen ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusu reddedilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : İdarelerince yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 04/10/2023 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.