T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2023/5919
Karar No : 2024/466
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Müdürlüğü/…
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : … Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi
İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle bu faturalara dayalı indirimleri reddedilmek suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosuna göre 2016 yılının Nisan ila Aralık dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353.maddesinin 1.bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkında 2016-2017 yılları için 24/05/2017 ve 14/05/2018 tarihlerinde sahte belge düzenleme ve sahte belge kullanma fiilleri yönünden incelemeye başlanıldığı, inceleme sonucunda düzenlenen vergi tekniği raporunda, sahte belge düzenleme fiili yönünden yapılacak işlem olmadığı ancak sahte fatura kullanma nedeniyle dava konusu tarhiyatın yapıldığı olayda, dava konusu tarhiyata ilişkin ihbarnamelerin 14/11/2020 tarihinde tebliğ edildiği, davacı tarafından da 16/11/2020 tarihinde 7143 sayılı Kanunun 5.maddesinin 3. fıkrası uyarınca 2016 yılı için katma değer vergisi yönünden vergi artırımında bulunulduğu, davacı hakkında sahte belge düzenleme nedeniyle başlanılmış bir vergi incelemesi olmasaydı davacının 7143 sayılı Kanuna göre Kanunun yayım tarihinden 31/08/2019 tarihine kadar vergi artırımında bulunabileceği ve bu durumda davacı hakkında 2016 yılına ilişkin katma değer vergisi yönünden inceleme ve tarhiyat yapılmayacağı hususu gözönüne alındığında, davalı idarece, öncelikle sahte belge düzenleme nedeniyle başlanılan vergi incelemesi sonucu "sahte belge düzenleme yönünden yapılacak işlem olmadığı" ve 1 ay içerisinde vergi artırımında bulunabileceği hususunun davacıya tebliğ edilmesi gerektiği ancak davacının bu 1 aylık süre içerisinde vergi artırım hakkını kullanmaması halinde tarhiyat yapılabileceği dikkate alındığında bu hususlar davacıya bildirilmeden önce inceleme ve tarhiyat yapılıp tebliğ edildiği ve sahte belge düzenleme nedeniyle yapılan incelemenin sonucundan da davacının dava konusu ihbarnamelerle haberdar olduğu ve 16/11/2020 tarihinde vergi artırımında bulunulduğu, söz konusu vergi artırımının da geçerli olduğu ve vergi artırımına davalı idarece onay verildiği hususları gözönüne alındığında, 7143 sayılı Kanunun 5. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, vergi artırımında bulunan davacı için inceleme ve tarhiyat yapılamayacağından dava konusu vergi ve cezalarda hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle cezalı vergi ve özel usulsüzlük cezası kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı adına yapılan tarhiyat ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 12/02/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.