T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2023/6067
Karar No : 2023/3472
TEMYİZ EDENLER : 1-(DAVACI) Tasfiye Halinde ... Hazır Giyim Sanayi ve Dış Ticaret Limited Şirketi
VEKİLLERİ : Av. ... - Av. ...
2-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, gerçeği yansıtmayan ihracat teslimleri ve sahte faturayla belgelendirilmiş olan bir kısım alımlarla haksız katma değer vergisi iadesine sebebiyet verildiği yolunda tespitleri içeren vergi tekniği raporuna dayanılarak düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca 2014 yılının Kasım ve Aralık dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda, davacı şirket ile sermaye ve organizasyon bağı olan firmaların sahte faturalar ile mal temin ederek ihracat gerçekleştirdikleri, bu hayali ihracattan kaynaklı katma değer vergisi iadeleri yurt dışından bayiler aracılığıyla getirdikleri lüks otoların özel tüketim vergisi, katma değer vergisi ve gümrük vergilerine veya cep telefonu ithal ederek ya da başka ithalatçıların gümrükteki mallarını devralarak bu malların katma değer vergisi ve gümrük vergilerine mahsup ederek söz konusu ithal ürünlerin vergisiz bir şekilde yurda sokulmasına neden oldukları tespit edildiğinden, 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 11. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendine göre haksız iadesine sebebiyet verilen vergi tutarlarının üç kat vergi ziyaı cezalı olarak salınmasında hukuka aykırılık bulunmadığı, dava konusu özel usulsüzlük cezasında ise hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle cezalı vergiler yönünden dava reddedilmiş, özel usulsüzlük cezası ise kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI :
Davalı idare tarafından, davacı hakkında yapılan incelemede belirlenen alışlara ilişkin gerçek anlamda bir fatura düzenlenmemiş olduğu hususunun somut bilgi ve belgelerle ortaya konulduğu, özel usulsüzlük cezasına ilişkin gerekçenin, mükelleflerce işlenen ve cezai müeyyide gerektiren usulsüz işlemlerin yaptırımsız kalması ve bilakis korunmasına sebebiyet vereceği ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
Davacı tarafından, yasal defter ve belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yapılıp bu doğrultuda rapor tanzim edilmemesinin ve hükme yalnızca usule aykırı olan inceleme raporunun esas alınmasının, yerleşik içtihatlara aykırılık teşkil ettiği, incelemenin varsayıma dayandığı, ihracatların çoğunun kırmızı hattan gerçekleştirilerek yurt dışı edildiği, ... firmasından fatura aldığı iddia edilen mükellefler ile arasında menfaate dayanan hiçbir organik bağın bulunmadığı, ihraç konusu malların nakliyesine ilişkin karar gerekçesinin çelişkili olduğu, faturaların şişirildiği iddiasına yönelik somut tespit bulunmaksızın sonuca varıldığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI : Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... 'IN DÜŞÜNCESİ: Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz istemlerinin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 04/10/2023 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.