T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2023/6738
Karar No : 2024/811
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı-…
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : … Hafriyat Taahhüt Elektrik San. ve Tic. Ltd. Şti.
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporlarına dayanılarak re'sen tarh edilen 2016 yılı kurumlar vergisi ve 2016 yılının tüm dönemlerine ilişkin geçici vergi ile bu vergiler üzerinden tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı şirket hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporu ile … tarih ve … sayılı vergi inceleme raporlarının birlikte değerlendirilmesinden; davacı şirketin iş yerinde yapılan yoklamalarda faaliyetinin bulunduğu, işçisinin ve ticari emtiasının olduğu, vergi beyannamelerinin verildiği ve kâr beyan edildiği, 2018/Ekim dönemi öncesi vergi borçlarının çoğunun ödendiği, defter ve belgelerinin bir kısmının da olsa ibraz edildiği, satış yapılan firmalar nezdinde karşıt tespitte malların gerçekte alındığının anlaşıldığı, 2016 yılına ilişkin taşeronluk sözleşmesinin bulunduğu, davacı şirketin sigortalı çalışanlarının ifadelerine başvurulmadığı, alışlarının tamamının sahte olduğuna dair bir tespitte bulunulmadığı, bu durumda şirketin gerçek bir faaliyetinin bulunmadığına dair ileri sürülen hususların somut bilgi ve belgeyle ortaya konulamadığı, davacının 01/01/2016 tarihinden itibaren düzenlediği tüm faturaların sahte olarak değerlendirilmesinin mevcut tespitler çerçevesinde mümkün bulunmadığı sonucuna varıldığından, sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde edildiğinden bahisle davacı şirket adına yapılan dava konusu cezalı tarhiyatlarda hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu tarhiyatın kaldırılmasına karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacının sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiğinin hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda somut tespitlerle ortaya koyulduğu, söz konusu vergi tekniği raporu dikkate alınmak suretiyle yapılan cezalı tarhiyatların hukuka uygun olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kabulüne ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 22/02/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.