T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2023/734
Karar No : 2023/2010
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : … Evleri Konut Yapı Kooperatifi
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:.., K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı tarafından, kat karşılığı inşaat sözleşmelerine konu arsaların tapu kaydının kooperatif tüzel kişiliği adına olmadığı ve Kooperatif ile inşaat şirketi organları arasındaki ilişkinin tespit edilmesi nedeniyle 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 4/1-k maddesinde düzenlenen muafiyetten yararlanamayacağı, teslim edilen 88 bağımsız bölüm için fatura düzenlenmediği ve inşaat şirketine yapılan ödemelerden de gelir-stopaj tevkifatı yapılması gerektiğinden bahisle hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer alan tespitler üzerine adına düzenlenen inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2012 yılına ilişkin vergi ziyaı cezalı gelir(stopaj) vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 355/4. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı yapı kooperatifi ile inşaat şirketi arasında 01/04/2010 tarih ve 10.750.000 TL tutarlı konut inşaatı sözleşmesinin imzalandığı, sözleşmeye konu işin 2010 yılında başlayıp 2013 yılında sona erdiği, bu halde söz konusu işin yıllara sari inşaat işi olduğu, bu süreçte inşaat şirketine ödemelerde bulunulduğu, ödenen bedeller üzerinden 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 42. maddesi uyarınca tevkifat yapılması gerekirken bunun yapılmadığı, dolayısıyla dava konusu cezalı tarhiyatlarda ve ödemelerin banka, finans kurumu veya posta idaresi aracılığıyla yapıldığı yönünde tevsik edici herhangi bir belge sunulmadığı ve söz konusu tutarların elden ödendiğinin mükellef temsilcisinin beyanıyla da sabit olduğu anlaşıldığından 213 sayılı Kanun'un 355/4. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, … Bölge İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına karşı yöneltilen temyiz istemi Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 28/12/2022 tarih ve E:2022/1483, K:2022/1634 sayılı kararı ile bozmaya uygunluk yönünden reddedilerek kararın, bozma kapsamı dışında kalan hükümlerine ilişkin temyiz incelemesinin sonuçlandırılması için Kurulca Dairemize gönderilen dosyada Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca, davacı aleyhine onanan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve 375,10 TL den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, varsa evvelce ödenen harcın mahsubundan sonra kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
5. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 05/04/2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.