T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2023/8936
Karar No : 2024/123
TEMYİZ EDENLER :1-(DAVACI) ...
VEKİLİ : Av. ...
2-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Başkanlığı
VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU : Davacı adına, komisyon karşılığı sahte fatura ticareti yaptığı tespit edilen ... -... Adi Ortaklığı'nın sahte belge düzenleme fiiline iştirak ettiğinden bahisle 2013/Ocak-Mart dönemine ilişkin geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezası ve 2013 yılı gelir vergisi ile 2013/Nisan-Haziran, 2013/Temmuz-Eylül ve 2013/Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin geçici vergi üzerinden tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemiyle açılan davayı kabul eden Vergi Mahkemesi kararına yönelik davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusunu; Danıştay Dokuzuncu Dairesince verilen bozma kararına uyarak kabul edip, mahkeme kararını kaldırarak davayı reddeden Bölge İdare Mahkemesi kararına yönelik davalı tarafından yapılan istinaf başvurusunu Danıştay Dokuzuncu Dairesince vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan kısmı yönünden verilen bozma kararına uyarak yeniden incelemek suretiyle 20/06/2013 tarihinde tebliğ edilerek kesinleşen vergi ziyaı cezasının ancak 2016 yılında itibaren tekerrüre esas alınabileceği gerekçesiyle reddeden ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI:
DAVACININ İDDİALARI: ...-... Adi Ortaklığı hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporunda da ifade edildiği üzere adı geçen adi ortaklığın ne ortağı, ne yöneticisi, ne de çalışanı olduğu, söz konusu adi ortaklık veya onların kurduğu paravan şirketlerle hiçbir organik bağı bulunmadığı, anılan vergi tekniği raporunda bu adi şirketin sahte fatura düzenleme fiiline iştirak ettiğine dair somut bir tespit bulunmadığı iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
DAVALININ İDDİALARI: Vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle arttırılan kısımlarının hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI: Davalı tarafından savunma verilmemiştir. Davacının savunması yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Davalının temyiz isteminin reddi, davacının temyiz isteminin ise incelenmeksizin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
Davacının temyiz istemi bakımından;
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 46. maddesinde; Danıştay Dava Daireleri ile İdare ve Vergi Mahkemelerinin nihai kararlarının, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da temyiz edilebileceği hükme bağlanmış ise de kanun yoluna başvuran tarafın, aleyhine kanun yoluna başvurduğu kararın bozulmasını talep etmesinde ve kararın bozulmasında korunmaya değer hukuki bir menfaatin bulunması şarttır.
Olayda, Bölge İdare Mahkemesince vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan kısmı yönünden davanın kabulüne yönelik Vergi Mahkemesi kararına yapılan istinaf başvurusunun gerekçeli reddine karar verildiğinden, bu kararı temyiz hakkı davalıya ait olup karşı taraf durumunda olan davacının bu kararla hukuki menfaatinin zedelendiğinden söz edilemez. Bu nedenle, davacının temyiz isteminin incelenmeksizin reddi gerekir. Diğer yandan, Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 12/04/2023 tarih ve E:2023/314, K:2023/1391 sayılı kararıyla, Bölge İdare Mahkemesi kararının, 2013 yılı gelir vergisi ile 2013/Nisan-Haziran, 2013/Temmuz-Eylül ve 2013/Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasına ilişkin hüküm fıkrasının onanarak kesinleştiği görüldüğünden, kesinleşen bu kısım hakkında da temyiz iddialarının incelenmesine olanak bulunmamaktadır.
Davalının temyiz istemine gelince;
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Bölge İdare Mahkemesi kararı usul ve hukuka uygun olup, davalı tarafından ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden davalı temyiz isteminin reddine, davacı temyiz isteminin incelenmeksizin reddine ve kararın onanmasına, temyiz isteminde bulunan davacıdan ...-TL maktu harcın alınmasına, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen, dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 17/01/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.