T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2023/9266
Karar No : 2023/5888
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Belediye Başkanlığı
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : … Gıda Restoran İşletmeciliği Organizasyon Hizmetleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi …. İdare Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Ankara İli, … İlçesi, … Caddesi, No:… adresinde bulunan işyerinde, canlı müzik izin belgesi olmadan canlı müzik yayını yapıldığından bahisle 1.155,00-TL idari para cezası verilmesi ve ruhsat dışı faaliyet giderilinceye kadar işyerinin faaliyetten men edilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı encümen kararının iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …. İdare Mahkemesince verilen … gün ve E:…, K:… sayılı kararda; izinsiz canlı müzik yayını yapılmasının yalnızca idari para cezası yaptırımını gerektiren eylemler arasında bulunduğu, 2559 sayılı Kanun'da sayılan faaliyetten men yaptırımını gerektiren eylemler arasında bulunmadığı anlaşıldığından, canlı müzik izin belgesi olmaksızın canlı müzik yayını yapıldığından bahisle davacının işletmekte olduğu lokantasının Anayasal bir hak olan çalışma hakkını engelleyecek şekilde faaliyetten men edilmesinde hukuka uyarlık, canlı müzik izni olmadan canlı müzik yayını yapılarak mevzuat hükümlerine aykırı davranıldığının tespit edildiği anlaşıldığından, belediye sınırları içindeki işyerinin işletmecilerine belediye encümeni tarafından verilen idari para cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin, ruhsat dışı faaliyet giderilinceye kadar işyerinin faaliyetten men edilmesine ilişkin kısmının iptaline, 1.155,00-TL idari para cezası verilmesine yönelik kısmının ise reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının iptale ilişkin kısmının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : İlgili mevzuat hükümleri çerçevesinde davacının canlı müzik izin belgesi almasının zorunlu olduğu, işyerinde izinsiz canlı müzik yayını yapıldığının sabit olduğu ve dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : İşyerinde canlı müzik yayını yapıldığına dair kat'i bir delil bulunmadığı, tutanakta bu durumun somut olarak ortaya konulamadığı ve 03/04/2017 tarihinde canlı müzik izin belgesi alındığı savunulmuştur.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2.Temyize konu …. Bölge İdare Mahkemesi …. İdare Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de İdare Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın İdare Mahkemesine gönderilmesine, 01/11/2023 tarihinde oyçokluğu ile kesin olarak karar verildi.
(X) KARŞI OY :
Dava konusu işlemle, içkili lokanta olarak faaliyet gösteren işyerinde izinsiz canlı müzik yayını yapıldığından bahisle 2559 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca 1.155,00 TL idari para cezası verilerek 3572 ve 5393 sayılı Kanun uyarınca da işyerinin faaliyetten men edilmesine karar verilmiştir.
2872 sayılı Kanun'un "Gürültü" başlıklı 14. maddesinde; "Kişilerin huzur ve sükununu, beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde ilgili yönetmeliklerle belirlenen standartlar üzerinde gürültü ve titreşim oluşturulması yasaktır. Ulaşım araçları, şantiye, fabrika, atölye, işyeri, eğlence yeri, hizmet binaları ve konutlardan kaynaklanan gürültü ve titreşimin yönetmeliklerle belirlenen standartlara indirilmesi için faaliyet sahipleri tarafından gerekli tedbirler alınır." kuralına yer verildiği,
2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 14 üncü maddesine dayanılarak hazırlanmış olan ve olay tarihinde yürürlükte bulunan Çevresel Gürültünün Değerlendirilmesi ve Yönetimi Yönetmeliği'nin, 4. maddesinde; "(I) Canlı müzik: Gerçek enstrüman ve/veya seslerle veya banttan ya da elektronik olarak yükseltilmiş ses kaynağı kullanılarak yapılan müzik türünü, (v) Eğlence yeri: Bir konaklama tesisi bünyesinde veya müstakil olarak faaliyet gösteren, müşterinin eğlence ihtiyacını karşılamaya yönelik canlı müzik hizmeti veren işyerini" ifade eder tanımlaması yapıldığı, "Rekreasyon ve eğlence yerlerinin çevresel gürültü kriterleri" başlıklı 24. maddesinin, (f) bendinde;" Bu madde kapsamında canlı müzik yapabilecek eğlence yeri veya yerlerinin İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmelik hükümlerine göre Canlı Müzik İzni alması şarttır. Bu izin verilirken yetkili idarenin bu maddede belirtilen esaslara ilişkin uygun görüşü alınır, gerekli görüldüğü takdirde yetkili idare Çevresel Gürültü Seviyesi Değerlendirme Raporu hazırlatır ve rapora ilişkin yetkili idarenin uygun görüşü esas alınır." hükmüne, "İdari yaptırımlar" başlıklı 41. maddesinde ise; "(1) Bu Yönetmelik hükümlerine aykırı davrananlar hakkında 30/3/2005 tarihli ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu ve Çevre Kanununun 20 inci maddesinde öngörülen idari yaptırımlar uygulanır." düzenlemesine yer verildiği görülmektedir.
2872 sayılı Çevre Kanunu'nun "İdari nitelikteki cezalar" başlıklı 20. maddesinin (h) bendinde; "Bu Kanunun 14 üncü maddesine göre çıkarılan yönetmelikle belirlenen önlemleri veya gerekli izinleri almayan veya standartlara aykırı şekilde gürültü ve titreşime neden olanlara...işyerleri ve atölyeler için" verilecek idari para cezası belirlenmiştir.
Yukarıda aktarılan metinlerden, müşterinin eğlence ihtiyacını karşılamaya yönelik canlı müzik hizmeti veren işyerinin canlı müzik izni alması ve gürültü standartlarına uyması gerektiği, bu kurala uymayanların yaptırımının yine Çevre Kanunu ve Çevresel Gürültünün Değerlendirilmesi ve Yönetimi Yönetmeliği uyarınca belirlendiği anlaşılmaktadır.
Bu durumda, canlı müzikle ilgili yaptırımların çevre mevzuatı ile belirlenmesi karşısında, olaya yukarıda yazılı çevre mevzuatında uygulanması öngörülen yaptırımın tatbiki gerekirken söz konusu işyerinin, 3572 sayılı Kanun ve bu Kanun uyarınca çıkarılan Yönetmelik uyarınca işyerinin, ruhsat dışı faaliyet kaldırılıncaya kadar faaliyetten men edilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenlerle, temyize konu idari dava dairesi kararının, canlı müzik izin belgesi bulunmaksızın canlı müzik yayını yapıldığı gerekçesiyle verilen işyerinin faaliyetten men kararının iptaline ilişkin kısmının yukarıda yer verilen gerekçeyle onanması gerektiği görüşüyle aynen onanması yönündeki Daire kararına gerekçe yönünden katılmıyorum.