T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2023/9914
Karar No : 2023/4717
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Başkanlığı
VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Kargo Yurt İçi Yurt Dışı Taşımacılık Anonim Şirketi
VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde düzenlenen, vergiye uyumlu mükelleflere uygulanan vergi indirimi gereğince, 2020 yılına ait kurumlar vergisi beyannamesi üzerinden hesaplanan verginin %5'i olan 3.919.089-TL'nin ödenmesi gereken kurumlar vergisinden indirilmesi gerektiği ihtirazi kaydıyla verilen beyannameye istinaden yapılan tahakkukun belirtilen tutardaki kısmının kaldırılması ve yasal faiziyle birlikte iadesi istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirket adına 2016 yılının Ekim dönemi için re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisine ilişkin ihbarnamenin tebliğ edildiği, bahse konu tarhiyata karşı dava açılmaması nedeniyle kesinleştiğinin görüldüğü, davacı şirket tarafından vergiye uyumlu mükellefler tarafından %5 vergi indiriminden faydalanabilmek için gerekli olan hakkında tarhiyat bulunmaması şartının ihlal edildiği anlaşıldığından, Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinin 2. bendi uyarınca davacı şirketin vergiye uyumlu mükellef olarak %5 kurumlar vergisi indiriminden yararlandırılmamasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirketin 2016 yılı için yapılan tarhiyat nedeniyle vergi indiriminden yararlandırılmadığının anlaşıldığı olayda, söz konusu tarhiyata ilişkin vergilendirme dönemi Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde belirlenen ilgili yıl ve öncesi iki yıla ait olmadığından, davacının 2020 yılı için vergi indiriminden yararlandırılmamasında hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle davacının istinaf istemi kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra fazladan tahakkuk ettirilen tutarın 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca verginin tahsil edildiği tarihten düzeltme fişinin mükellefe tebliğ edildiği tarihe kadar geçen süre için 6183 sayılı Kanun'a göre belirlenen tecil faizi oranında hesaplanacak faizi ile birlikte iadesine hükmedilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı şirketin indirim için öngörülen şartları taşımadığı, hakkında re'sen yapılmış tarhiyatların bulunduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Temyize konu kararın hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 21/11/2023 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.