T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2022/2864
Karar No : 2024/6301
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI) : ...
VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:...K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, hasılatının bir kısmını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolundaki saptamaları içeren vergi tekniği raporuna dayanılarak düzenlenen vergi inceleme raporları uyarınca 2017 ve 2018 yılları için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi, aynı yılların tüm dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı geçici vergi ve 2017 ve 2018 yıllarının Ocak ila Aralık dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkındaki raporlarda yer alan saptamalardan, bir kısım hasılatın kayıt ve beyan dışı bırakıldığı anlaşıldığından, tarhiyatın hukuka uygun olduğu ancak mahsup dönemi geçen geçici verginin aranmayacağı, diğer taraftan davacının faaliyetinin katma değer vergisinin konusuna girmediği, özel usulsüzlük cezalarının ise hukuka uygun düşmediği gerekçesiyle bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ve geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezası yönünden dava reddedilmiş, geçici vergi aslı, bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile özel usulsüzlük cezaları kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacının kurmuş olduğu "..." isimli Youtube kanalına yüklediği videolar ve mobil reklam ağı ... aracılığıyla kendisi tarafından geliştirilen oyunlara Google tarafından yerleştirilen reklamlar nedeniyle İrlanda'da mukim ... Ireland Limited Şirketi ile ABD mukimi olan Apple Inc. tarafından banka hesabına 2017 ve 2018 yıllarında yatırılan reklam gelirine ilişkin olarak 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun geçici 90. maddesi ile öngörülen varlık barışı müessesesinden yararlanmak amacıyla 11/05/2020 tarihinde başvuru yapılarak 7186 sayılı Kanun kapsamında Türkiye'de sahip olunan varlıklara ilişkin beyannamenin verildiği, bu beyanname üzerine tahakuk eden vergilerin 22/05/2020 tarihinde davacıdan tahsil edildiği, davalı idarece 7186 sayılı Kanun kapsamındaki başvuru esnasında, Kanun'da belirlenen şartların taşınmadığına dair bir belirleme yapılmadığı gibi davacı hakkında 2017 ve 2018 yıllarının gelir vergisi ve katma değer vergisi yönünden tam olarak incelenmesinden önce başvurusunun iptal edildiğine dair bir işlemin de tesis edilmediği; aksine başvurunun kabul edilerek Kanun kapsamında hesaplanarak tahakkuk eden verginin tahsil edildiği, dolayısıyla davacının 7186 sayılı Kanun kapsamında kabul edilen başvurusu sebebiyle, Kanun'un getirmiş olduğu korumadan faydalandırıldığının kabulü gerektiği, aksine bir kabulün hukuki güvenlik ve belirlilik ilkelerine aykırılık teşkil edeceği, bu durumda 7186 sayılı Kanun'un getirmiş olduğu "Bu madde kapsamında bildirilen veya beyan edilen varlıklar nedeniyle hiçbir suretle vergi incelemesi ve vergi tarhiyatı yapılmaz." hükmü gereğince davacı hakkında vergi incelemesi ve tarhiyat yapılamayacağından, dava konusu tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf istemleri kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra cezalı vergi kaldırılmıştır.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Tarhiyatın zaman aşımına uğramadığı, ihtilaf konusu hizmet Türkiye'de verildiğinden katma değer vergisi hesaplanması gerektiği, davacının 2017 ve 2018 yıllarında kayıt dışı hasılat elde ettiğinin somut tespitlerle ortaya konulduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 28/11/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.