T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2023/10038
Karar No : 2025/1859
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Ürünleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ : Av.....
İSTEMİN KONUSU: .... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, 2018 yılının muhtelif dönemlerine ait kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı adına düzenlenen ödeme emrinin dayanağını oluşturan vergi ve cezalara ilişkin ihbarnamelerin 25/08/2021 tarihinde elektronik ortamda davacıya tebliğ edildiği halde vadesinde ödeme yapılmadığı gibi söz konusu vergi ve cezalara karşı dava da açılmadığı anlaşıldığından, usulüne uygun kesinleşen kamu alacağının tahsili amacıyla tanzim edilen dava konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:
Vergi Mahkemesi kararının, dava konusu ödeme emrinin, üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ve gecikme faizi yönünden iptaline ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusu, sözü edilen hüküm fıkrasının kaldırılmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığı gerekçesiyle reddedilmiştir.
Dairelerince verilen ara karar ile vergi ziyaı cezalarına tekerrür hükümlerinin uygulanmasına neden olan ceza ve miktarının ne olduğu sorulması üzerine davalı idarece gönderilen belgelerden; ödeme emrinin 1 ila 12. sıralarında yer alan katma değer vergilerine davacı adına daha önce kesilen 1.917,35-TL vergi ziyaı cezasının, ödeme emrinin 13 ila 36. sıralarında yer alan katma değer vergilerine ise 8,13-TL vergi ziyaı cezasının neden olduğu görülmüş ancak davaya konu ödeme emri içeriği vergiler üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarının tekerrür sebebiyle artırılan kısımlarının ise bu tutarlardan fazla olduğunun anlaşıldığı, Yasada aksi belirtilmedikçe cezaya ilişkin bir hükmün değiştirilmesi halinde failin lehine olan ceza hükmünün uygulanacağı yolundaki genel ceza hukuku prensibi uyarınca 26/10/2021 tarih ve 31640 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 7338 sayılı Vergi Usul Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Dair Kanunun 38. maddesiyle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 339. maddesinde yapılan değişikliğin, ödeme emri içeriği vergi ziyaı cezasına ilişkin somut uyuşmazlıkta uygulanabileceği dikkate alındığında üç kat vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle artırılan kısmının, tekerrüre esas alınan ceza tutarını aşan kısımlarında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle Mahkeme kararının değinilen hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusu kabul edilerek söz konusu hüküm fıkrası kaldırıldıktan sonra ödeme emri; üç kat vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle artırılan kısımlarının, ödeme emrinin ilk 12 sırası için 1.917,35-TL'yi, 13 ila 36. sıraları için ise 8.13-TL'i aşan kısımları yönünden iptal edilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Ödeme emrinde yer alan vergi ziyaı cezalarının tekerrür hali nedeniyle artırılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 14/04/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.