T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2023/1013
Karar No : 2025/3100
TEMYİZ EDENLER: 1-(DAVACI) ... Ticaret Anonim Şirketi
VEKİLİ: Av. ...
2-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ...Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, ortağına faiz tahakkuk ettirmeksizin borç vermek suretiyle transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtımında bulunduğu yolundaki saptamaları içeren vergi tekniği raporuna dayanılarak düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca 2018 yılının Ocak ila Aralık dönemleri için re'sen salınan katma değer vergileri ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Mahkemelerinin ... tarih ve K:... sayılı kararıyla davacının ilişkili şirketine verdiği ödünç para için faiz hesaplamayarak 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinde yer alan hükümler uyarınca transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtımında bulunduğu hususu hükme bağlandığından, uyuşmazlığın çözümünün davacının örtülü sermaye niteliğindeki borç para verme işinin, Katma Değer Vergisi Kanunu kapsamında verginin konusu olarak değerlendirilip değerlendirilemeyeceğinin tespitine bağlı olduğu, olayda, şirkete ait paranın karşılıksız olarak ortağına kullandırılması suretiyle, bu kaynağın, işletmenin gereksinimlerinde kullanılmadığı açık olduğundan, davacı şirketin ortağı şirkete verdiği borçların bir finansman hizmeti olduğu ve elde edilmesi gereken faiz geliri dikkate alınarak yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ancak 2018 yılında kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrüre dayanak alınamayacağı gerekçesiyle bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri yönünden dava reddedilmiş, vergi ziyaı cezalarının tekerrüre isabet eden kısmı kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI: Davacı tarafından, ilişkili şirketin ticari faaliyeti bulunmadığından, bu şirkete finansman hizmeti sağlanmasının mümkün olmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
Davalı idare tarafından, kesilen vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanarak arttırılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI: Davacı tarafından, davalı idare itirazlarının hukuki dayanaktan yoksun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Davacı temyiz isteminin kısmen kabulü, davalı idare temyiz isteminin ise reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Temyiz istemine konu edilen Vergi Dava Dairesi kararının; dava konusu tarhiyatın reeskont faiz oranına isabet eden kısmına ilişkin hüküm fıkrası ile vergi ziyaı cezasının tekerrürden kaynaklanan kısmına ilişkin hüküm fıkrası aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun bulunmuştur.
Dava konusu tarhiyatın reeskont faiz oranını aşan kısmının matrahı yönünden bağlı olduğu 2018 yılı için re'sen salınan kurumlar vergisi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezası ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemiyle açılan davada bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi yönünden davayı reddeden, vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı ile özel usulsüzlük cezası kaldıran ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularının reddine ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ...arih ve E:..., K:... sayılı kararı, Danıştay Üçüncü Dairesinin 25/06/2025 tarih ve E:2023/1015, K:2025/3109 sayılı kararıyla bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin reeskont faiz oranını aşan kısmına dair hüküm fıkrası yönünden bozulduğundan ve bu bozma hükmü uyarınca verilecek kararın sonucu dava konusu tarhiyatı değinilen kısım yönünden etkileyeceğinden, temyiz istemine konu edilen kararın, sözü edilen bozma hükmü üzerine verilecek karar sonucuna göre yeniden bir karar verilmek üzere bozulması gerekmiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalı idare temyiz isteminin reddine,
2.Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının; vergi ziyaı cezasının tekerrürden kaynaklanan kısmına ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3. Davacı temyiz isteminin kısmen reddine,
4.Kararın; tarhiyatın, reeskont faiz oranına isabet eden kısmına ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA,
5. Davacı temyiz isteminin kısmen kabulüne,
6. Kararın; tarhiyatın, reeskont faiz oranını aşan kısmına ilişkin hüküm fıkrasının BOZULMASINA,
7. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına, 25/06/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.