T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2023/2164
Karar No : 2025/65
TEMYİZ EDENLER : 1- (DAVACI) ...
VEKİLİ : Av. ...
2- (DAVALI) ... Defterdarlığı/...
VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin...tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, yasal defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediğinden bahisle katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosuna göre 2018 yılının Ocak ila Aralık dönemleri için re'sen salınan katma değer vergileri ile Ocak ila Temmuz dönemleri için üç kat; Ağustos ila Aralık dönemleri için ise tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İncelemeye ibraz edilmeyen ancak dava dilekçesinde dosyaya sunulabileceği belirtilen defter ve belgelerin Mahkemelerince verilen ara kararı üzerine ibrazının sağlanması ve davalı idareye gönderilmesi suretiyle hazırlanan görüş ve öneri raporunda, ibraz edilen alış belgelerinin beyanlarıyla uyumlu olmadığı, 535.391,63 TL indirilecek katma değer vergisi beyan edildiği halde 28.831,63 TL'lik kısmını belgelendirildiği, yasal defterlerin tamamının açılış tasdiklerinin yapıldığı, kapanış tasdiklerinin ise yapılmayıp boş sayfalardan ibaret olduğu, herhangi bir kaydın yapılmadığı, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu ve 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun emredici hükümleri gereği mükellefin 2018 yılına ilişkin katma değer vergisi indirim hakkının bulunmadığı, beyanlarında yer alan indirilecek katma değer vergisi tutarının "0,00 TL" kabul edilmesi gerektiğinin belirtildiği, yasal defterlere kaydedilmeyen alış ve gider faturalarında yer alan katma değer vergileri 3065 sayılı Kanun'un 29. ve 34. maddeleri uyarınca indirime konu edilemeyeceğinden, yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı, 2018 yılında kesinleşen vergi ziyaı cezası tekerrüre esas alınamayacağı gerekçesiyle üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri yönünden dava reddedilmiş, vergi ziyaı cezalarının tekerrüre isabet eden kısmı kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI :
Davacı tarafından, uyuşmazlık konusu dönem için 16/07/2021 tarihinde 7326 sayılı Kanun kapsamında vergi artırımında bulunduğu, karara dayanak alınan görüş ve öneri raporunun Kanun'da öngörülen süre dolduktan sonra düzenlendiği dolayısıyla tarhiyat yapılmasında hukuka uygunluk bulunmadığı, uğramış olduğu saldırı sonucunda yüzünde kalıcı iz kalması nedeniyle evden dışarı çıkamadığı, bu durumun mücbir sebep olarak kabul edilmesi gerektiği ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
Davalı idare tarafından, vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 21/01/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.