T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2023/981
Karar No : 2025/1947
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, 2019 yılının muhtelif dönemlerine ait kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen... tarih ve ... takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davalı idarece, ihraç kayıtlı satışların gerçekleştiği tarihte sanayi sicil belgesinde yer alan dekoratif cam ibaresi yeterli görülmeyerek ihraç kayıtlı satış faturalarına konu olan cam şeklinde tanımlı ürünlerin mevcut sanayi sicil belgesinde yer almadığı dolayısıyla söz konusu ürünlerin tesliminin tecil terkin uygulaması kapsamanında değerlendirilmesi mümkün olmadığından tecil işleminin iptal edilerek katma değer vergisinin vadesinde ödenmediğinden bahisle dava konusu ödeme emri düzenlenmiş ise de imalatçı olduğu hususunda tartışma olmayan davacının İstanbul Sanayi Odasına kayıtlı, 29/05/2018 tarihinden itibaren geçerli olan sanayi sicil belgesini haiz ve 17/04/2020 tarihine kadar geçerli olan ... tarih ve ... sayılı kapasite raporuna sahip olduğu ayrıca davacı tarafından incelemeye sunulan 04/12/2018 ila 16/09/2019 tarihleri arasında ihraç kayıtlı satış faturaları, İstanbul Sanayi Odasından alınan 02/07/2020 tarihli ekspertiz raporu ile sanayi sicil belgesi ve kapasite raporu birlikte incelendiğinde söz konusu faturalar içeriği cam eşyaların şirketin iş yerinde gerçekleştirilen üretim faaliyeti kapsamında üretilebilecek ürünler olduğu yönünde değerlendirmede bulunulduğu, sanayi sicil belgesindeki revizenin iş yerinde hiç bir yenileme ve ilave tesis yapılmaksızın gerçekleştiğinin anlaşıldığı olayda, davacı şirketin tecil-terkin uygulamasından yararlanabilmek için 26/04/2014 tarih ve 28983 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Katma Değer Vergisi Genel Uygulama Tebliği'nde sanayi sicil belgesi bulunmayan imalatçıların belirli şartlar dahilinde 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nda yer alan tecil-terkin işleminden faydalanmasının mümkün olduğu düzenlemesine de yer verildiği dikkate alındığında, tanzim edilen ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle ödeme emri iptal edilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Sanayi sicil belgesinde bulunmayan ürünlerin satışlarının ihraç kayıtlı satış olarak değerlendirilemeyeceği bu nedenle tecil-terkin uygulaması kapsamında işlem tesis edilmesinin mümkün olmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davacı şirketin sanayi sicil belgesinin bulunduğu, dekoratif cam üretme kapasitesinin varlığının bu belgede teyit edildiği kaldı ki İstanbul Sanayi Odası’ndan almış olduğu ekli ekspertiz raporunda, geçmiş dönemlerdeki temperli düz cam, ex.clear + ex.clear mat ral boyalı lamine cam, füme ayna + cyrstal lux lamine cam ürün açıklamalı ihraç kayıtlı teslimlerin tecil-terkin uygulamasından faydalanabilmesi için yeterli olduğu kanaatine varıldığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ...'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 16/04/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.