T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2024/2690
Karar No : 2025/1366
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ... Plastik Sanayi Anonim Şirketi
VEKİLİ : Av....
KARŞI TARAF (DAVALI) :...Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ : Av....
İSTEMİN KONUSU:... Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:..., K... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı tarafından 2022 yılı Kurumlar vergisi beyannamesini finansman gider kısıtlaması kapsamında kanunen kabul edilmeyen gider olarak dikkate alınan finansman gideri ile 7440 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 10. maddesinin 27. fıkrası uyarınca kurum kazancından indirim konusu yapılan istisna ve indirim tutarı üzerinden hesaplanan ek verginin hukuka aykırı olduğu ihtirazi kaydıyla verilen beyanname üzerine tahakkuk eden ek verginin kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davanın, ihtirazi kayıtla verilen beyanname üzerine tahakkuk eden ek verginin kaldırılması istemine yönelik olduğunun açık olduğu, dava konusu ek verginin, vergi yükümlülüğünün kanuni dayanağının bulunmasını öngören Anayasal ilke doğrultusunda ihdas edildiği dikkate alındığında, söz konusu ek verginin mükellefi olduğu anlaşılan davacı tarafından verilen kurumlar vergisi beyannamesinde yer alan istisna ve indirim unsurları üzerinden yasal düzenlemeyle öngörülen oranda vergi alınması Kanun hükmü gereği olduğundan yapılan tahakkukta hukuka aykırılık bulunmadığı, ihtirazi kayıt olmaksızın tahakkuk eden ek vergi dışındaki kısmın esasının incelenemeyeceği gerekçesiyle dava; ek vergi yönünden esası incelenmek suretiyle, tahakkuk işleminin ek vergi dışındaki bölümü yönünden ise esası incelenmeksizin reddedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: 5520 sayılı Kanun'un 11. maddesinin 1. fıkrasının (i) bendi ile yabancı kaynak kullanımında finansman giderlerine yönelik olarak 2013 yılında yürürlüğe giren düzenlemede, Cumhurbaşkanı Kararı ile 2021 vergilendirme dönemlerine uygulanmak üzere finansman giderlerinin %10'luk kısmının kurum kazancından indirim konusu yapılamayacağının düzenlendiği, Kararda henüz 2021 vergilendirme dönemi sona ermeden oranın belirlendiği ve 2021 vergilendirme döneminde uygulanmak üzere yürürlüğe girdiğinin açıkça belirtildiği, bu doğrultuda düzenlenen Tebliğ hükümleri ile de anılan Kanun maddesinin yürürlüğe girdiği 01/01/2013 tarihinden itibaren sağlanan yabancı kaynaklara ilişkin olarak mahiyet ve tutar itibarıyla 01/01/2021 tarihinden itibaren kesinleşen gider ve maliyet unsurlarının gider kısıtlamasına tabi tutulacağının belirtildiği olayda Cumhurbaşkanı Kararı ile geçmişe yürütmenin söz konusu olmadığı dikkate alındığında, dava konusu tahakkukun anılan kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı gibi dava konusu ek verginin, vergi yükümlülüğünün kanuni dayanağının bulunmasını öngören Anayasal ilke doğrultusunda ihdas edildiği dikkate alındığında, söz konusu ek verginin mükellefi olduğu anlaşılan davacı tarafından verilen kurumlar vergisi beyannamesinde yer alan istisna ve indirim unsurları üzerinden yasal düzenlemeyle öngörülen oranda vergi alınması Kanun hükmü gereği olduğundan yapılan tahakkukun değinilen kısmında da hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusu kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra dava reddedilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: 7440 sayılı Kanun'un 10. maddesinin (27) numaralı fıkrasının Anayasaya aykırı olduğu iddiasıyla iptali için itiraz yoluyla Anayasa Mahkemesine başvurulmasını talep ettiği, geçmişe dönük olarak getirilen düzenlemenin geriye yürümezlik ve verginin yasallığı ilkelerine aykırı olduğu, mülkiyet hakkının ihlal edildiği, ek verginin, çifte vergilendirme niteliğinde olduğu, davanın esasına dair itirazlarının gerekçesiz olarak reddedildiği, adil yargılanma hakkı bağlamında gerekçeli karar hakkının ihlal edildiği, eksik inceleme ile karar verildiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. Peşin alındığından bu karar nedeniyle ayrıca karar harcı alınmasına gerek bulunmadığına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 18/03/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.