T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2024/4177
Karar No : 2024/4727
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Elektronik Sanayi Ticaret Limited Şirketi
İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca ilk inceleme ile görevli Tetkik Hâkimi ...'ın açıklamaları dinlenilerek işin gereği görüşülüp düşünüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
İLGİLİ MEVZUAT:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği hüküm altına alınmıştır.
Sözü edilen fıkranın, “konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar” şeklindeki (b) bendinin, Anayasa Mahkemesinin 26/07/2023 tarih ve E:2023/36, K:2023/142 sayılı kararıyla iptal edilmesi üzerine 7524 sayılı Vergi Kanunları ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 53. maddesiyle, sözü edilen bent “konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar” şeklinde düzenlenmiş, bu bentten sonra ise “konusu iki yüz yetmiş bin Türk lirasını aşıp dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşmayan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan ve istinaf kanun yolu incelemesinde kaldırma kararı üzerine yeniden karar verilen davalar “ şeklinde (c) bendi eklenmiştir.
Öte yandan, 7524 sayılı Kanun’un 54. maddesiyle, 2577 sayılı Kanunun ek 1. maddesine “Parasal sınırların artırılması” başlığı ilave edilmiş ve madde değiştirilerek 1. fıkrasında, bu Kanunda öngörülen parasal sınırların, her yıl, bir önceki yıla ilişkin olarak 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında, takvim yılı başından geçerli olmak üzere artırılmak suretiyle uygulanacağı, 2. fıkrasında, 46. madde uyarınca temyiz yoluna başvurulabilecek kararların belirlenmesinde bölge idare mahkemesince nihai kararın verildiği tarihteki parasal sınırın esas alınacağı kurala bağlanmıştır.
2577 sayılı Kanun'un 45. maddesinin 6. fıkrasında, bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu, 48. maddesinin 6. fıkrasında, temyizin kesin bir karar hakkında olması halinde kararı veren merci tarafından temyiz isteminin reddine karar verileceği, 7. fıkrasında ise 6. fıkrada sözü edilen kararların dosyanın gönderildiği Danıştay'ın ilgili dairesince ve kurulunca, kesin olarak verileceği hükmüne yer verilmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Yukarıda sözü edilen yasal düzenlemelerden, bölge idare mahkemelerinin, konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan davalarla ilgili vergi mahkemesi kararlarına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin kararlarının ve konusu iki yüz yetmiş bin Türk lirasını aşıp dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşmayan ve istinaf kanun yolu incelemesinde vergi mahkemesi kararlarını kaldırma kararları üzerine yeniden verilen kararlarının temyize tabi olduğu, belirtilen nitelikleri taşımayan kararlarının ise temyiz istemine konu edilemeyeceği sonucuna ulaşılmaktadır.
Buna göre, davacının mükellefiyetinin re'sen terkin edilmesine dair işleme karşı açılan davanın sonuçlandırıldığı ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının bozulması istemiyle yapılan temyiz başvurusunun, temyize konu kararın, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde tahdidi olarak sayılanlar arasında yer almadığı dolayısıyla "kesin" olduğu anlaşıldığından incelenmesine olanak bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Vergi Dava Dairesi kararına yöneltilen TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE,
2. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 18/09/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
(X)-KARŞI OY :
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği hüküm altına alınmıştır.
Sözü edilen fıkranın, “konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar” şeklindeki (b) bendinin, Anayasa Mahkemesinin 26/07/2023 tarih ve E:2023/36, K:2023/142 sayılı kararıyla iptal edilmesi üzerine 7524 sayılı Vergi Kanunları ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 53. maddesiyle, sözü edilen bent “konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar” şeklinde düzenlenmiş, bu bentten sonra ise “konusu iki yüz yetmiş bin Türk lirasını aşıp dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşmayan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan ve istinaf kanun yolu incelemesinde kaldırma kararı üzerine yeniden karar verilen davalar “ şeklinde (c) bendi eklenmiştir.
Öte yandan, 7524 sayılı Kanun’un 54. maddesiyle, 2577 sayılı Kanunun ek 1. maddesine “Parasal sınırların artırılması” başlığı ilave edilmiş ve madde değiştirilerek 1. fıkrasında, bu Kanunda öngörülen parasal sınırların, her yıl, bir önceki yıla ilişkin olarak 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında, takvim yılı başından geçerli olmak üzere artırılmak suretiyle uygulanacağı, 2. fıkrasında, 46. madde uyarınca temyiz yoluna başvurulabilecek kararların belirlenmesinde bölge idare mahkemesince nihai kararın verildiği tarihteki parasal sınırın esas alınacağı kurala bağlanmıştır.
Dosyanın incelenmesinden; davacının 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 160/A maddesi uyarınca mükellefiyetinin re'sen terkini ile mükellefiyetin yeniden tesis edilmesinin talep edilmesi halinde tüm vergi borçlarının ödenmesi ile ...-TL tutarında teminat verilmesi gereğini duyuran ... tarih ve ... sayıIı işlemin iptali istemiyle dava açıldığı anlaşılmaktadır.
Uyuşmazlık konusu olayda davacı tarafından, mükellefiyetinin yeniden tesis edilmesinin talep edilmesi halinde teminat isteneceği, istenilen teminatın da parasal bir meblağı içerdiği ve davacıdan istenilen tutarın da ...-TL olduğu anlaşıldığından temyiz isteminin esası incelenerek karar verilmesi gerektiği oyuyla Daire kararına katılmıyorum.