T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2024/4207
Karar No : 2025/73
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ : Av....
KARŞI TARAF (DAVACI) : ...
İSTEMİN KONUSU :Danıştay Üçüncü Dairesinin bozma kararı uyarınca verilen ... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, komisyon karşılığı sahte fatura düzenleme ve POS cihazı kullanmak suretiyle yasa dışı ikrazatçılık faaliyetinden elde ettiği kazancını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda saptamalar içeren vergi tekniği raporunun done alındığı takdir komisyonu kararı uyarınca 2014 yılı için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile Ocak-Mart, Nisan-Haziran ve Temmuz-Eylül dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Süt Ürünleri Pazarlama Gıda Sanayi Ticaret Limited Şirketi hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitlerin, davacının POS tefecilik ve komisyon karşılığı sahte belge düzenleme faaliyetinden komisyon geliri elde ettiğini kanıtlayıcı mahiyette olmadığı, davacının kendisine verilen yetkiye istinaden bankadan para çekmesi dışında bir tespit bulunmadığı gibi şirketin komisyon karşılığı sahte fatura düzenleme ve POS cihazı kullanmak suretiyle yasa dışı ikrazatçılık faaliyetinden kendi adına gelir elde ettiği, şirketi paravan olarak kullandığı yönünde yeterli tespit bulunmadığı sonucuna varıldığından, eksik inceleme ve varsayıma dayalı olarak düzenlenen vergi tekniği raporu veri alınmak suretiyle yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle vergi ve cezalar kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Takdir komisyonu ve vergi tekniği raporundaki rakam ve oranların birbiri ile uyumlu olmadığı anlaşıldığından matrahın hesaplanması ile ilgili olarak davalı idareden bilgi istenildiği ancak davalı idare tarafından bu hususta açıklama yapılmadığı görüldüğünden, vergi tekniği raporunda belirtildiği gibi matrah hesaplanırken POS tefecilikten elde edilen komisyon (faiz) gelirine ilişkin olarak %2,5 ve sahte belge düzenleme faaliyeti sonucunda elde ettiği komisyon gelirine ilişkin olarak %2 oranının dikkate alınması suretiyle hesaplanan tutarın davacının hissesi oranınına isabet eden kısmında hukuka aykırılık, fazlasında ise hukuka uygunluk bulunmadığı öte yandan mahsup dönemi geçen geçici vergi aslının aranmayacağı ve yıllık vergiye mahsuben peşin alınan geçici vergi üzerinden bir kat vergi ziyaı cezası kesilebileceği gerekçesiyle, dava konusu tarhiyat azaltılmış, geçici vergi aslı kaldırılmış, geçici vergin üzerinden kesilen vergi ziyaı cezası ise bir kata indirilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Uyuşmazlık konusu tarhiyatın hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri sözü edilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2. Vergi Dava Dairesi kararının temyize konu hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 21/01/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.