T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2024/4541
Karar No : 2025/1439
TEMYİZ EDENLER :
1-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü
VEKİLİ: Av. ...
2-(DAVACI) ...
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, ... Elektronik Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nden alınamayan 2016 ila 2019 ve 2021 yıllarının muhtelif dönemlerine ait kamu alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ... tarih ve ... takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emrinin 1 ila 5, 12, 71, 88, 89, 93, 107, ve 109 sıralarından yer alan kamu alacaklarının beyan üzerine tahakkuk eden geçici vergilere ilişkin olduğu ve asıl borçlu şirkete usulüne uygun şekilde yapılan tebliğle borcun kesinleştirildiği, şirketten tahsil edilemeyeceği ortaya konulan borcun davacıdan aranmasında hukuka aykırılık bulunmadığı, ödeme emrinin kalan satırlarına ilişkin borçlar için asıl borçlu şirket adına düzenlenip tebliğ edilen ... tarih ve ... takip numaralı ödeme emri ile ... tarih ve ... takip numaralı ödeme emrinin sırasıyla ... Vergi Mahkemesinin E:...; ... Vergi Mahkemesinin E:... sayılı dosyalarında dava konusu edildiği, sözü edilen davaların derdest olduğu dolayısıyla henüz kesinleşmeyen borcun kanuni temsilciden aranmasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu ödeme emrinin; 1 ila 5, 12, 71, 88, 89, 93, 107, ve 109 sıralarından yer alan kamu alacakları yönünden dava reddedilmiş, kalan satırları ise iptal edilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Asıl borçlu şirket adına düzenlenip tebliğ edilen ... tarih ve ... takip numaralı ödeme emri ile ... tarih ve ... takip numaralı ödeme emrinin sırasıyla ... Vergi Mahkemesinin E:...; ... Vergi Mahkemesinin E:... sayılı dosyalarında dava konusu edildiği, sözü edilen davaların derdest olduğuna dayanılarak dava konusu ödeme emrinin 1 ila 5, 12, 71, 88, 89, 93, 107, ve 109 sıralarında yer alan kamu alacakları dışındaki satırları iptal edilmişse de anılan davalarda 13/01/2023 ve 30/09/2022 tarihinde yani eldeki davadaki karar tarihinden önce karar verildiği dolayısıyla derdestlik söz konusu olmadığı gibi asıl borçlu şirket hakkında düzenlenen ödeme emirlerinin iptali istemiyle açılan davanın derdest olması durumunun borcun kesinleşmesini engellemeyeceği, dava konusu ödeme emri içeriği borçların asıl borçlu şirkete usulüne uygun şekilde tebliğ edilen ödeme emirleriyle kesinleştirildiği, şirketten tahsil edilemeyeceği anlaşılan kamu alacaklarının kanuni temsilciden aranmasında hukuka aykırılık bulunmadığı ancak ödeme emrinin 8, 11, 15, 33, 39, 48, 51, 54, 60, 68, 75, 81, 84, 87, 92, 96, 99 ve 106 numaralı satırlarında yer alan 2018 ve 2019 yıllarının muhtelif dönemlerine ait vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri gereğince artırıldığının görüldüğü, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 339. maddesinde 7338 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikle, tekerrür hükümleri uyarınca artırılacak tutarın, tekerrüre esas alınan cezadan fazla olamayacağı yolunda getirilen lehe düzenleme karşısında vergi ziyaı cezasının, tekerrüre esas alınan 2016 yılına ait olup 2017 yılı içinde kesinleşen 19.547,42 TL tutarındaki vergi ziyaı cezası kadar artırılabileceği gerekçesiyle istinaf başvuruları kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle artırılan kısmının 19.547,42 TL'yi aşan kısımları kaldırılmış, kalan borçlar yönünden ise dava reddedilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI :
Davacı tarafından, asıl borçlu şirket adına yapılan tarhiyatın eksik incelemeye dayandığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
Davalı idare tarafından, ödeme emrinin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI :
Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.
Davacı tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz istemlerinin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca ...-TL maktu harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 21/03/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.