T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2023/9170
Karar No : 2024/2481
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : S.S. ... Nolu ... Kooperatifi
VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI) : ...Bakanlığı
VEKİLİ : Hukuk Müşaviri ...
İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi... İdare Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı tarafından, Kocaeli Dilovası Dilderesi Islahı çalışmaları kapsamında Gebze ilçesi, ... köyü, ... pafta sayılı taşınmazda Dilderesi kenarında bulunan tır parkının tahliyesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı Dilovası Kaymakamlığı işlemi üzerine, tahliye nedeniyle uğranıldığı ileri sürülen zararların ödenmesi istemiyle yapılan 20/05/2015 tarihli başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali ile muhdesat ve yapı bedeli olarak 136.436,00-TL, araziyi tesviye ederek kullanılır hale getirme bedeli olarak da 5.000,00-TL tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalı tarafından tazminine karar verilmesi istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davalı idare tarafından verilmiş bir izin olmadan, taşınmazı işgal eden davacının işgal ettiği alandan tahliyesi nedeniyle idarenin, alanda bulunan bina, ağaç vesair muhdesatların ve alana yapılan masrafın tazmini konusunda bir yükümlüğü bulunmadığı gibi hukuka uygun olarak tesis edildiği yargı (...İdare Mahkemesinin ... tarihli, E:..., K:... sayılı davanın reddi yolundaki) kararıyla ortaya konulan tahliye işleminden kaynaklanan bir zarardan da bahsedilemeyeceğinden, davacının başvurusunun zımnen reddine ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gibi aynı gerekçelere dayanan tazminat isteminin de reddi gerektiği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Tahliyesi istenilen taşınmazın 2004 yılından bu yana kullanıldığı, bu taşınmaz için ecrimisil ödendiği, bina yapılıp TIR parkı inşa edildiği, bu parkın dere ıslahına engel oluşturmadığı, dere ıslahına engel oluşturup oluşturmadığının ve zararın ortaya konulması için keşif ve bilirkişi incelemesi yapılması gerekirken yapılmadan karar verildiği, TIR parkının tamamının hazineye ait olmadığı özel mülkiyete konu kısmının da bulunmasına rağmen herhangi bir kamulaştırma işlemi yapılmadığı, temyize konu kararın eksik incelemeye dayalı olarak verildiğinden bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
TETKİK HÂKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de İdare Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın İdare Mahkemesine gönderilmesine, 16/04/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.