T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2024/3993
Karar No : 2024/7335
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ... Madencilik Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Bakanlığı
VEKİLİ : Hukuk Müşaviri ...
İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: İzmir ili, ... ilçesinde bulunan ve davacı şirket tarafından işletilen kireç taşı ocağı ve kırma eleme tesisinde, ... tarihinde yapılan denetim neticesinde geçici faaliyet belgesi/çevre izin ve lisans belgesi olmaksızın faaliyet gösterildiğinden bahisle 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 20/b maddesi uyarınca davacı şirket adına 293.188,00-TL idari para cezası verilmesine ve geçici faaliyet belgesi/çevre izin belgesi alıncaya kadar işletme faaliyetinin durdurulmasına ilişkin İzmir Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği İl Müdürlüğü'nün ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; uyuşmazlık konusu olayda, kireç taşı ocağı ve kırma eleme tesisi, işletmeciliği yapan davacı şirketin denetim tarihinde faaliyette olduğu, denetim neticesinde düzenlenen tutanakta açıkça alanda daha önce patlatma yapıldığının beyan edildiğine ilişkin ifadelere yer verildiği, söz konusu tutanağın tesis yetkilisi tarafından da imzalandığı hususu ile dava konusu tesisin Çevre İzin ve Lisans Yönetmeliği'nin Ek-2 listesinin 2.16. maddesinde yer alan "Patlayıcı kullanılan maden ocakları" ve 2.18.maddesinde yer alan "Üretim kapasitesi 200 ton/gün ve üzeri olan ve Maden Kanununun I.Grup a ve b, II.Grup (kireçtaşı dahil), IV.Grup, V.Grup’larında yer alan madenlerin ve cüruf ve molozların kırılması, öğütülmesi, elenmesi için kurulan tesisler." kapsamında faaliyet gösterdiği, aynı Yönetmeliğin 5. maddesinde göre, Ek-2 listelerinde yer alan işletmelerin faaliyette bulunabilmeleri için öncelikle geçici faaliyet belgesi, geçici faaliyet belgesi alan işletmelerin, belge tarihinden itibaren 1 yıl içerisinde çevre izin veya çevre izin ve lisans belgesi almak zorunda oldukları, 15. maddesine göre ise, Ek-2 kapsamında yer alıp, geçici faaliyet belgesi olmadan faaliyete başladığı tespit edilen işletmelere, 2872 sayılı Çevre Kanununun ilgili hükümlerine göre idari yaptırımlar uygulanacağı ve söz konusu işletmelerin geçici faaliyet belgesi olmadan faaliyette bulunamayacakları düzenlemelerinin bulunması karşısında, davacı şirketin geçici faaliyet belgesi ya da çevre izin belgesi olmaksızın faaliyette bulunduğu aşikar olduğundan, dava konusu 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 20/b maddesi uyarınca davacı şirket adına 293.188,00-TL. idari para cezası verilmesine ve geçici faaliyet belgesi/çevre izin belgesi alıncaya kadar işletme faaliyetinin durdurulmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Gerçekleştirilen faaliyetin üretim faaliyeti olmadığı, dolayısıyla izne tabi olmadığı, işletmenin ruhsat alanı içerisinde arama faaliyeti yapılabileceği, kendilerine tanınmış maden buluculuk hakkı kapsamında rezerv arandığı, mahkemece keşif taleplerinin karşılanmadığı, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
TETKİK HÂKİMİ :
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de İdare Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın İdare Mahkemesine gönderilmesine, 12/12/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.