T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2022/126
Karar No : 2024/4872
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Defterdarlığı
(... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI) : ...
VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava Konusu İstem: Davacıya, muristen intikal eden terekedeki mallar için geride kalanların (eş ve üç çocuğun) mirasçılık durumlarının mirasçılık belgesinde dört pay halinde belirlenmesinden sonra, ihtirazi kayıtla verilen beyanname üzerine tahakkuk ettirilen 411.715,72 TL veraset ve intikal vergisinin; eşin(anne) katılma alacağının terekeden düşülmesi suretiyle anılan vergi matrahının belirlenmesi gerektiğinden bahisle, 271.234,91 TL'lik kısmının terkini ile ödenen tutarın tahsil tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte iadesi istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; uyuşmazlığın çözümünün, edinilmiş mallara katılma rejimine tabi malların veraset ve intikal vergisine tabi olup olmayacağının belirlenmesine bağlı olduğu; buna göre; murisin, 01/08/1967 tarihinde evlendiği, ayrı bir mal rejimi sözleşmesi yapılmadığından yasal olarak belirlenen edinilmiş mallara katılma rejiminin eşler arasında yürürlüğe girdiği 01/01/2002 tarihinden, vefatın vuku bulduğu 10/03/2020 tarihe kadar belirtilen miktarda menkul ve gayrimenkul mal edinildiği; dolayısıyla sağ kalan eşin, bu tarihinden sonra muristen kalan malların kanunen yarısına sahip olduğu, diğer bir deyişle bu payın bir yönüyle edinilmiş mallardaki artık değer alacağı, diğer yönüyle de terekenin borcu niteliğini taşıdığı; buna göre, paylaştırma sırasında terekenin borçlarının ödenmesinden sonra kalan miktarın veraset ve intikal vergisinin matrahını oluşturduğu; kaldı ki; mirasçılık belgesi ile malların edinilme tarihine ilişkin belgelerin gerçeği yansıtmadığı yönünde idarece yapılmış bir tespitin de dosyaya sunulmadığı anlaşıldığından; davacı adına tahakkuk ettirilen 411.715,72 TL veraset ve intikal vergisinin katılma alacağına isabet eden 271.234,91 TL'lik kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle, dava konusu işlemin iptali ile ödenen fazla tutarın tahsil tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte iadesine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : 7338 sayılı Veraset ve İntikal Vergisi Kanunu'na göre tüm ivazsız intikaller vergiye tabi olduğundan ayrıca, tapu sicil müdürlükleriyle yazışmalar devam ettiğinden, tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 26/11/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.