T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2022/4330
Karar No : 2024/2399
TEMYİZ EDENLER : 1- (DAVACI): ...
VEKİLİ : Av. ...
2- (DAVALI): ... Bakanlığı adına
... Gümrük Müdürlüğü
VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına kayıtlı ... plakalı aracın yurtta kalış süresinin geçerli mazeret olmaksızın aşılması suretiyle geçici ithalat rejimi hükümlerinin ihlal edildiğinden bahisle 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 238. maddesinin 1. fıkrası uyarınca karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:Bozma kararı üzerine, dosyanın incelenmesinden, ticari kullanıma mahsus kara taşıtının geçici ithalat rejimi kapsamında süresi içinde mazeretsiz olarak ihraç edilmemesi nedeniyle, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 238. maddesi hükmünün ihlal edildiği sonucuna ulaşılmakla beraber, geçici ithalat izin süresinin ihlali sebebiyle uygulanan para cezasının üzerinden hesaplandığı matrahın hukuka uygunluğunun değerlendirilmesinin gerektiği, 4458 sayılı Kanun'un 26. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde eşyanın kıymeti belirlenirken dikkate alınması gereken hususlar belirtilerek, bu hükümlerin uygulanmasında Türkiye'deki mevcut verilerin esas alınacağının düzenlendiği, davalı idare tarafından, Türkiye Sigortalar Birliği kasko değer listesindeki araç bedeli dikkate alınmak ve piyasa araştırması yapılmak suretiyle belirlenen CIF kıymet üzerinden para cezasına ilişkin tutarın hesaplanmasında hukuka aykırılık bulunmadığı, 4458 sayılı Kanun'un 7190 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile değişik 238. maddesinde, rejim hükümlerinin ihlali ile yurtta kalış süresinin ihlali şeklinde ikili bir ayrıma gidildiği, süre ihlali halinde ceza tutarında yükümlüler lehine düzenleme yapıldığı, olayda, gümrüklenmiş değerin iki katı tutarında para cezası hesaplanmış ise de, gümrük mevzuatından kaynaklanan para cezaları bakımından da uygulanacağı kuşkusuz bulunan "lehe olan kanun hükümlerinin geçmişe yürüyeceği" yolundaki ceza hukukunun temel ilkesi çerçevesinde, geçici ithalat rejimi kapsamında ithal edilen aracın süresi içerisinde gümrükçe onaylanmış başka bir işlem veya kullanıma tabi tutulmaması nedeniyle 4458 sayılı Kanun'un 238. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca, para cezasının ithal eşyasının gümrük vergileri ile ilgili rejime ilişkin beyannamenin tescil tarihinden tespitin yapıldığı tarihe kadar geçen süre için 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'a göre tespit edilen gecikme zammı oranında faizin toplamına isabet eden kısmında hukuka aykırılık, bu tutarı aşan kısmında ise hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin kısmen iptaline, kısmen de davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI: Davacı tarafından, Geçici İthal Edilen Kara Taşıtlarına İlişkin Tebliğ'in 19. maddesinin olay tarihinde yürürlükte bulunan şeklinde ticari kullanıma mahsus aracın süresinde yurt dışına çıkarılmaması hali için cezanın öngörülmediği, aynı şekilde 4458 sayılı Kanun'un 238. maddesinde de düzenleme bulunmadığı, dolayısıyla kanunla düzenlenmemiş bir eylem nedeniyle ceza verilmesinin "kanunsuz suç ve ceza olmaz" ilkesine aykırılık teşkil edeceği; davalı idarece, Türkiye'ye boş olarak giren, ancak süresinde çıkış yapmayan araç nedeniyle rejim hükümleri ihlal edildiğinden bahisle davacı adına tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI : Davacı tarafından savunma verilmemiş; davalı idarece, istemin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz istemlerinin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3. Hüküm altına alınan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve ... TL'den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, Dairece karara bağlanan harcın ve peşin yatırılan maktu karar harcının mahsubundan sonra, kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine 08/05/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.